Konwerter plików XA do FSSD

Konwertuj swoje pliki w formacie xa do formatu fssd przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie XA do formatu FSSD

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format fssd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fssd; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

XA to wlasciciowy format audio opracowany przez Maxis — studio Electronic Arts odpowiedzialne za SimCity i The Sims — po raz pierwszy pojawiajacy sie w SimCity 3000 okolo 1997 roku. Format stanowi wariant EA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) dostosowany do audio w grach — zapewniajacy akceptowalna jakosc dzwieku przy minimalnych rozmiarach plikow, aby muzyka i efekty mogly wspolistniec z duzymi zasobami gry. Kodowanie XA przechowuje róznice miedzy kolejnymi probkami audio zamiast wartosci bezwzglednych, a nastepnie kwantyzuje te róznice do ograniczonego zakresu bitowego. Podejscie to daje znaczaca kompresje, utrzymujac jednoczesnie dekodowanie tanio obliczeniowo — wazna kwestia w grach, ktore poswiecaja wiekszosc zasobow procesora na rendering i symulacje. Format byl stosowany w SimCity 4, The Sims i innych tytulach Maxis na poczatku lat 2000. Ekstrakcja i konwersja audio XA jest mozliwa za pomoca narzedzi takich jak FFmpeg i dedykowanych ekstraktorow zasobow gier zbudowanych przez spolecznosc moderska. Praktyczna zaleta dla deweloperow bylo to, ze pliki XA mogly byc strumieniowane z dysku podczas rozgrywki bez blokowania glownej petli, umozliwiajac ciagla muzyke w tle w epoce, gdy pamiec byla deficytowa. Dla konserwatorow gier XA pozostaje czesto spotykanym formatem przy rozpakowywaniu zasobow klasycznych tytulów Maxis.
Pierwsze wydanie: 1997
FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.
Pierwsze wydanie: 1988