Konwerter plików XA do IMA

Konwertuj swoje pliki w formacie xa do formatu ima przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie XA do formatu IMA

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ima lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ima; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

XA to wlasciciowy format audio opracowany przez Maxis — studio Electronic Arts odpowiedzialne za SimCity i The Sims — po raz pierwszy pojawiajacy sie w SimCity 3000 okolo 1997 roku. Format stanowi wariant EA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) dostosowany do audio w grach — zapewniajacy akceptowalna jakosc dzwieku przy minimalnych rozmiarach plikow, aby muzyka i efekty mogly wspolistniec z duzymi zasobami gry. Kodowanie XA przechowuje róznice miedzy kolejnymi probkami audio zamiast wartosci bezwzglednych, a nastepnie kwantyzuje te róznice do ograniczonego zakresu bitowego. Podejscie to daje znaczaca kompresje, utrzymujac jednoczesnie dekodowanie tanio obliczeniowo — wazna kwestia w grach, ktore poswiecaja wiekszosc zasobow procesora na rendering i symulacje. Format byl stosowany w SimCity 4, The Sims i innych tytulach Maxis na poczatku lat 2000. Ekstrakcja i konwersja audio XA jest mozliwa za pomoca narzedzi takich jak FFmpeg i dedykowanych ekstraktorow zasobow gier zbudowanych przez spolecznosc moderska. Praktyczna zaleta dla deweloperow bylo to, ze pliki XA mogly byc strumieniowane z dysku podczas rozgrywki bez blokowania glownej petli, umozliwiajac ciagla muzyke w tle w epoce, gdy pamiec byla deficytowa. Dla konserwatorow gier XA pozostaje czesto spotykanym formatem przy rozpakowywaniu zasobow klasycznych tytulów Maxis.
Pierwsze wydanie: 1997
IMA ADPCM (Adaptive Differential Pulse-Code Modulation) to kompaktowy standard kodowania audio opublikowany przez Interactive Multimedia Association w 1992 roku, odpowiadajacy na potrzebe lekkiego, wolnego od tantiem schematu kompresji, odpowiedniego dla wczesnych multimedialnych PC i urzadzen wbudowanych. Algorytm koduje kazda probke jako 4-bitowy nibble reprezentujacy skwantyzowana roznice od poprzedniej probki, podczas gdy adaptacyjna tablica wielkosci kroku dostosowuje sie dynamicznie do sledzenia amplitudy sygnalu — zapewniajac staly wspolczynnik kompresji 4:1 wzgledem 16-bitowego PCM. Dekodowanie wymaga jedynie mnozenia i dodawania liczb calkowitych na probke oraz malej tablicy wyszukiwania, wiec nawet skromne procesory z lat 90. mogly dekompresowac w czasie rzeczywistym bez dedykowanego DSP. Format gleboko wrosnal w krajobraz multimedialny: Microsoft przyjal go jako standardowy kodek ACM dla plikow WAV, silniki gier polegaly na nim przy efektach dzwiekowych, a sprzet telefoniczny uzywal go do przechowywania glosu. Jego zalety sa trwale: przewidywalna redukcja rozmiaru 4:1 ulatwia alokacje buforow w srodowiskach o ograniczonych zasobach, sciezka dekodowania dziala na 8-bitowych mikrokontrolerach, a otwarta specyfikacja uczynic IMA ADPCM jednym z najszerzej zaimplementowanych kodekow audio w historii informatyki.
Pierwsze wydanie: 1992