Konwerter plików TIM do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie tim do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
tim
fts
Jak przekonwertować plik w formacie TIM do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TIM (Texture Image Map) to rastrowy format obrazów opracowany przez Sony Computer Entertainment dla oryginalnej konsoli PlayStation, wydanej w Japonii 3 grudnia 1994 roku. Pliki TIM przechowują dane tekstur i sprajtów w formacie zoptymalizowanym dla GPU PlayStation (podsystem GTE/GPU), obsługując 4-bitowy kolor indeksowany (16 kolorów z CLUT), 8-bitowy kolor indeksowany (256 kolorów z CLUT), 16-bitowy kolor bezpośredni (5 bitów na kanał RGB plus 1 bit kontroli półprzezroczystości) oraz tryb 24-bitowego true color. Struktura pliku składa się z 4-bajtowej liczby magicznej (0x10), bajtu flag wskazującego głębię kolorów i obecność CLUT, opcjonalnego bloku CLUT (Color Look-Up Table) zawierającego dane palety oraz bloku danych obrazu z wartościami pikseli. Wymiary obrazu w plikach TIM są podawane w jednostkach 16-bitowych słów, a nie pikseli, co odzwierciedla natywny schemat adresowania pamięci GPU. TIM był częścią zestawu deweloperskiego PSY-Q używanego przez twórców gier przez cały okres komercyjny PlayStation. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność sprzętowa: dane TIM mogły być przesyłane do VRAM PlayStation z minimalnym przetwarzaniem, umożliwiając szybkie ładowanie tekstur kluczowe dla utrzymania liczby klatek na ograniczonym procesorze MIPS R3000A o taktowaniu 33 MHz. Format pozostaje istotny w społecznościach gier retro i zachowania dziedzictwa, czytelny przez narzędzia takie jak TIMViewer, PSXPrev, ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie PlayStation.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.