Konwerter plików TIM do HDR
Konwertuj swoje pliki w formacie tim do formatu hdr przez Internet i bezpłatnie
tim
hdr
Jak przekonwertować plik w formacie TIM do formatu HDR
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format hdr lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hdr; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TIM (Texture Image Map) to rastrowy format obrazów opracowany przez Sony Computer Entertainment dla oryginalnej konsoli PlayStation, wydanej w Japonii 3 grudnia 1994 roku. Pliki TIM przechowują dane tekstur i sprajtów w formacie zoptymalizowanym dla GPU PlayStation (podsystem GTE/GPU), obsługując 4-bitowy kolor indeksowany (16 kolorów z CLUT), 8-bitowy kolor indeksowany (256 kolorów z CLUT), 16-bitowy kolor bezpośredni (5 bitów na kanał RGB plus 1 bit kontroli półprzezroczystości) oraz tryb 24-bitowego true color. Struktura pliku składa się z 4-bajtowej liczby magicznej (0x10), bajtu flag wskazującego głębię kolorów i obecność CLUT, opcjonalnego bloku CLUT (Color Look-Up Table) zawierającego dane palety oraz bloku danych obrazu z wartościami pikseli. Wymiary obrazu w plikach TIM są podawane w jednostkach 16-bitowych słów, a nie pikseli, co odzwierciedla natywny schemat adresowania pamięci GPU. TIM był częścią zestawu deweloperskiego PSY-Q używanego przez twórców gier przez cały okres komercyjny PlayStation. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność sprzętowa: dane TIM mogły być przesyłane do VRAM PlayStation z minimalnym przetwarzaniem, umożliwiając szybkie ładowanie tekstur kluczowe dla utrzymania liczby klatek na ograniczonym procesorze MIPS R3000A o taktowaniu 33 MHz. Format pozostaje istotny w społecznościach gier retro i zachowania dziedzictwa, czytelny przez narzędzia takie jak TIMViewer, PSXPrev, ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie PlayStation.
HDR (znany również jako RGBE lub Radiance HDR) to format obrazów o wysokim zakresie dynamicznym, stworzony przez Grega Warda Larsona jako element systemu symulacji oświetlenia Radiance, opracowywanego w Lawrence Berkeley National Laboratory od 1985 roku, przy czym format HDR pojawił się około 1989 roku. Format przechowuje zmiennoprzecinkowe wartości pikseli RGB za pomocą kompaktowego 32-bitowego kodowania RGBE (Red, Green, Blue, Exponent): trzy 8-bitowe bajty mantysy dzielą jeden 8-bitowy wykładnik, reprezentując wartości luminancji w zakresie obejmującym około 76 rzędów wielkości, przy zachowaniu rozmiarów plików porównywalnych ze standardowymi 24-bitowymi obrazami. Pliki HDR rozpoczynają się nagłówkiem tekstowym zawierającym metadane renderowania i ekspozycji, po którym następują dane pikseli RGBE skompresowane schematem kodowania długości serii zorientowanym na linie skanowania. Format rejestruje pełen zakres luminancji scen ze świata rzeczywistego — od głębokich cieni po bezpośrednie światło słoneczne — umożliwiając fizycznie poprawne obliczenia oświetlenia, mapowanie tonalne dla różnych warunków wyświetlania oraz korektę ekspozycji po rejestracji bez artefaktów przycinania właściwych formatom 8-bitowym. Jedną z zalet jest pionierska rola formatu w obrazowaniu HDR: Radiance HDR jako pierwszy zaproponował przechowywanie rzeczywistych wartości luminancji w plikach obrazów, a format .hdr stał się standardem dla obrazów sondy świetlnej i map środowiskowych stosowanych w oświetleniu opartym na obrazach w całej branży renderingu 3D. Kompaktowe kodowanie formatu to kolejna praktyczna zaleta — schemat RGBE zapewnia znacznie większy zakres dynamiczny niż formaty 8-bitowe, zajmując jedynie 33% więcej pamięci na piksel. Pliki HDR są obsługiwane przez Photoshop, GIMP, ImageMagick, Blender i wszystkie główne renderery 3D.