Konwerter plików TIM do SGI
Konwertuj swoje pliki w formacie tim do formatu sgi przez Internet i bezpłatnie
tim
sgi
Jak przekonwertować plik w formacie TIM do formatu SGI
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format sgi lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu sgi; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
TIM (Texture Image Map) to rastrowy format obrazów opracowany przez Sony Computer Entertainment dla oryginalnej konsoli PlayStation, wydanej w Japonii 3 grudnia 1994 roku. Pliki TIM przechowują dane tekstur i sprajtów w formacie zoptymalizowanym dla GPU PlayStation (podsystem GTE/GPU), obsługując 4-bitowy kolor indeksowany (16 kolorów z CLUT), 8-bitowy kolor indeksowany (256 kolorów z CLUT), 16-bitowy kolor bezpośredni (5 bitów na kanał RGB plus 1 bit kontroli półprzezroczystości) oraz tryb 24-bitowego true color. Struktura pliku składa się z 4-bajtowej liczby magicznej (0x10), bajtu flag wskazującego głębię kolorów i obecność CLUT, opcjonalnego bloku CLUT (Color Look-Up Table) zawierającego dane palety oraz bloku danych obrazu z wartościami pikseli. Wymiary obrazu w plikach TIM są podawane w jednostkach 16-bitowych słów, a nie pikseli, co odzwierciedla natywny schemat adresowania pamięci GPU. TIM był częścią zestawu deweloperskiego PSY-Q używanego przez twórców gier przez cały okres komercyjny PlayStation. Jedną z zalet jest bezpośrednia kompatybilność sprzętowa: dane TIM mogły być przesyłane do VRAM PlayStation z minimalnym przetwarzaniem, umożliwiając szybkie ładowanie tekstur kluczowe dla utrzymania liczby klatek na ograniczonym procesorze MIPS R3000A o taktowaniu 33 MHz. Format pozostaje istotny w społecznościach gier retro i zachowania dziedzictwa, czytelny przez narzędzia takie jak TIMViewer, PSXPrev, ImageMagick i różne narzędzia deweloperskie PlayStation.
SGI to ogólne rozszerzenie pliku dla formatu Silicon Graphics Image, określanego również przez rozszerzenia specyficzne dla kanałów: .rgb (3 kanały), .rgba (4 kanały), .bw (skala szarości) i .int/.inta (warianty 16-bitowe). Opracowany przez Silicon Graphics około 1986 roku dla systemu operacyjnego IRIX, format SGI wykorzystuje 512-bajtowy nagłówek, po którym następują planarne dane obrazu, gdzie każdy kanał kolorów jest przechowywany jako kompletna płaszczyzna, a nie z przeplotem z innymi kanałami w każdym pikselu. Nagłówek określa liczbę magiczną (474), tryb kompresji (0 dla bezpośredniego, 1 dla RLE), bajty na kanał (1 lub 2), wymiarowość (1 dla linii skanowania, 2 dla obrazu, 3 dla obrazu wielokanałowego), wymiary kanałów, zakres wartości pikseli i 80-znakową nazwę obrazu. Dla obrazów skompresowanych RLE po nagłówku następuje tablica przesunięć i długości umożliwiająca losowy dostęp do poszczególnych linii skanowania bez sekwencyjnej dekompresji. Stacje robocze Silicon Graphics stanowiły podstawę hollywoodzkich efektów wizualnych, wizualizacji naukowej, symulatorów lotu i branż CAD/CAM przez całe lata 90., a format SGI był standardowym formatem roboczym w tych dziedzinach. Jedną z zalet jest solidna konstrukcja formatu: kombinacja kompresji RLE adresowalnej na poziomie linii skanowania, obsługi wielu kanałów, 16-bitowej głębi i układu planarnego czyniła go równie odpowiednim do szybkiego podglądu, jak i do wyjścia renderingu produkcyjnego. Powiązanie formatu ze złotą erą efektów wizualnych napędzanych przez SGI stanowi kolejny godny uwagi aspekt — pliki SGI z tej ery reprezentują zasoby produkcyjne z przełomowych filmów i wizualizacji naukowych. Obrazy SGI są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP, XnView, Photoshop (przez wtyczkę) i różne aplikacje do renderingu 3D i kompozytowania.