Konwerter plików CR2 (RAW) do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie cr2 do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
cr2
fts
Jak przekonwertować plik w formacie CR2 do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
CR2 (Canon RAW wersja 2) to własnościowy format obrazów RAW drugiej generacji firmy Canon, wprowadzony w 2004 roku wraz z aparatem EOS-1D Mark II i stosowany w całej linii lustrzanek Canon aż do przejścia na CR3 rozpoczętego w 2018 roku. Pliki CR2 wykorzystują kontener oparty na TIFF, który przechowuje surowe dane z matrycy skompresowane bezstratnym wariantem kodowania JPEG (residua predykcji kodowane Huffmanem), utrzymując rozmiary plików na rozsądnym poziomie przy zachowaniu każdego bitu oryginalnej rejestracji. Każdy plik CR2 zawiera wiele sekcji obrazu: małą miniaturkę, średni podgląd JPEG odpowiedni do szybkiego przeglądania oraz pełnorozdzielcze dane RAW przy 14-bitowej głębi w większości korpusów. Format zapisuje obszerne metadane fotografowania, w tym tagi własnościowe Canon dotyczące modelu obiektywu, wyboru punktu autofokusa, ustawień Picture Style, danych usuwania pyłu i informacji kalibracyjnych per korpus. Jedną z zalet jest rozległy ekosystem oprogramowania — CR2 jest jednym z najszerzej obsługiwanych formatów RAW, obsługiwanym natywnie przez Adobe Lightroom, Capture One, DxO, RawTherapee, darktable i dziesiątki innych konwerterów, dzięki dominującej pozycji rynkowej Canon w erze lustrzanek. Niezawodna trwałość archiwalna to kolejna kluczowa zaleta: struktura oparta na TIFF i dobrze udokumentowany układ sprawiają, że pliki CR2 są stosunkowo proste do parsowania, a wszechobecność formatu oznacza, że wsparcie archiwalne będzie utrzymywane przez dekady.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.