Konwerter plików ORF (RAW) do FTS
Konwertuj swoje pliki w formacie orf do formatu fts przez Internet i bezpłatnie
orf
fts
Jak przekonwertować plik w formacie ORF do formatu FTS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fts lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fts; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
ORF (Olympus RAW Format) to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez aparaty cyfrowe Olympus (obecnie OM Digital Solutions), wprowadzony w 2000 roku z lustrzanką cyfrową E-10 i kontynuowany w całej linii bezlusterkowców Micro Four Thirds OM-D i PEN. Pliki ORF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy lub 14-bitowy odczyt z matrycy Live MOS lub CCD systemu Four Thirds lub Micro Four Thirds, zachowując kompletne dane mozaiki Bayera przed jakimkolwiek demozaikowaniem, redukcją szumów czy przetwarzaniem kolorów. Format wykorzystuje kontener specyficzny dla Olympusa, który przechowuje surowe dane z kompresją bezstratną wraz z wieloma osadzonymi podglądami JPEG, rozbudowanymi metadanymi EXIF i znacznikami MakerNote Olympusa kodującymi ustawienia Art Filter, parametry stabilizacji wewnątrzkorpusowej, wyniki detekcji twarzy/oczu i informacje o trybach fotografii obliczeniowej. Jedną z zalet są cechy głębi ostrości systemu Micro Four Thirds: pliki ORF z tych mniejszych matryc zapewniają większą głębię ostrości przy równoważnych przysłonach w porównaniu z pełną klatką — rzeczywista zaleta w fotografii makro, krajobrazowej i podróżniczej, gdzie ostrość w całym kadrze ma znaczenie. Szerokie wsparcie przetwarzania to kolejna mocna strona — pliki ORF są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Capture One, DxO, Olympus/OM Workspace, dcraw i RawTherapee.
FTS to rozszerzenie pliku dla Flexible Image Transport System (FITS), standardowego formatu danych używanego w astronomii od 1981 roku, kiedy został zdefiniowany przez Dona Wellsa, Erica Greisena i R.H. Hartena w National Radio Astronomy Observatory, a następnie zatwierdzony przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w 1982 roku. FITS został zaprojektowany od początku jako samoopisujący się format archiwalny: każdy plik zaczyna się od jednego lub więcej 2880-bajtowych bloków nagłówkowych zawierających pary klucz-wartość ASCII opisujące wymiary danych, układ współrzędnych, parametry obserwacji i proweniencję, po których następują bloki danych w różnych typach numerycznych — 8/16/32/64-bitowe liczby całkowite i 32/64-bitowe wartości zmiennoprzecinkowe IEEE. FITS obsługuje wielowymiarowe tablice (obrazy, kostki danych, hiperkostki), tablice binarne dla danych katalogowych oraz tablice ASCII, z wieloma jednostkami nagłówek/dane (HDU) współistniejącymi w jednym pliku. Format obsługuje specjalistyczne dane astronomiczne: kostki widmowe, dane widoczności z radiointerferometrii, obrazy mozaikowe z wielorozszerzeniami z matryc CCD oraz fotometrię szeregów czasowych. Jedną z zalet jest rygor naukowy: FITS wymaga, aby wszystkie metadane niezbędne do fizycznej interpretacji danych — transformacje współrzędnych (WCS), kalibracja fotometryczna, parametry teleskopu i instrumentu — towarzyszyły plikowi, eliminując problem utraty metadanych, który dotyka ogólnych formatów obrazów w kontekstach naukowych. Trwałość formatu i wsparcie instytucjonalne to kolejna zaleta — praktycznie każde obserwatorium, teleskop kosmiczny (Hubble, James Webb, Chandra) i oprogramowanie astronomiczne (DS9, IRAF, Astropy) używa FITS jako podstawowego formatu danych.