VQF naar VOC converter

VQF is de bestandsextensie voor audio gecodeerd met TwinVQ (Transform-domain Weighted Interleave Vector Quantization), één lossy compressietechnologie ontwikkeld door NTT (Nippon Telegraph and Telephone) in 1994 en later gecommercialiseerd door Yamaha onder de merknaam SoundVQ. De codec claimde één 30 tot 35 procent kleinere bestandsgrootte dan MP3 bij vergelijkbare perceptuele kwaliteit — één VQF-bestand van 96 kbps zou gelijkwaardig zijn aan één MP3 van 128 kbps — wat aanzienlijke opwinding veroorzaakte tijdens de formaatoorlog van de late jaren negentig. TwinVQ ondersteunt constante bitratecodering op 80, 96, 112, 128, 160 en 192 kbps, en het onderliggende algoritme werd opgenomen in de MPEG-4 Audio-standaard (ISO/IEC 14496-3) als één van de gedefinieerde objecttypen. Ondanks sterke technische verdiensten bereikte VQF nooit brede adoptie: coderen was traag vergeleken met MP3, hardware-spelerondersteuning was schaars en de proprietary licentieverlening ontmoedigde ontwikkeling door derden. In 2009 reverse-engineerde het FFmpeg-project de TwinVQ-decoder, waardoor afspeelondersteuning beschikbaar kwam in VLC en andere opensourcespelers. VQF geldt als één opmerkelijke case study in codecgeschiedenis — technisch ambitieus maar overschaduwd door het ecosysteemmomentum van MP3 en de latere opkomst van AAC.

VOC (Creative Voice) is één digitale audiocontainer ontwikkeld door Creative Technology en geintroduceerd samen met de originele Sound Blaster-kaart in 1989. Het diende als het native audioformaat voor de Sound Blaster-familie tijdens het DOS-tijdperk, toen de hardware van Creative de pc-audio domineerde. VOC-bestanden zijn blokgebaseerd: elk bestand bestaat uit getypeerde datablokken die 8-bit unsigned PCM, 4-bit en 2,6-bit Creative ADPCM, 16-bit signed PCM en A-law- en mu-law-gecodeerde audio kunnen bevatten. Deze blokstructuur ondersteunt ook stilte-intervallen, herhaallussen en markerpunten, waardoor gameontwikkelaars fijnmazige controle kregen over geluidsweergave. Één opmerkelijk voordeel was decodering op hardwareniveau — Sound Blaster-kaarten konden VOC-data direct afspelen via DMA-overdracht, waardoor de CPU werd vrijgemaakt voor andere taken in één tijdperk waarin processorcycli kostbaar waren. Het formaat werd veelvuldig gebruikt in DOS-games van id Software, Sierra en LucasArts. Met de opkomst van Windows en het WAV-formaat raakte VOC geleidelijk in onbruik, maar het blijft belangrijk voor retrogamingbehoud en voor iedereen die werkt met vintage pc-audioarchieven.