3GP to MPEG Converter

3GP to format kontenera multimedialnego zdefiniowany przez 3rd Generation Partnership Project jako standardowy format mediow dla uslug mobilnych 3G. Oparty na ISO base media file format (MPEG-4 Part 12), zostal zaprojektowany w celu zmniejszenia wymagan dotyczacych pamieci i przepustowosci, aby telefony komorkowe o ograniczonych mozliwosciach mogly efektywnie rejestrowac, przechowywac i odtwarzac tresci wideo. Format typowo wykorzystuje kodeki wideo H.263 lub H.264 w polaczeniu z audio AMR-NB, AMR-WB lub AAC. 3GP odegral kluczowa role w przynoszeniu multimediow na urzadzenia mobilne we wczesnej erze smartfonow, gdy predkosci sieciowe i sprzet urzadzen narzucaly scisle ograniczenia na rozmiary plikow. Uproszczony kontener usuwa narzut obecny w pelnych plikach MP4, dajac znaczaco mniejsze pliki, ktore niezawodnie strumieniuja przez wolne polaczenia 3G. 3GP obsluguje zarowno protokoly sieci GSM, jak i UMTS i zawiera obsluge tekstu z synchronizacja czasowa oraz nieruchomych obrazow wewnatrz kontenera. Szeroka adopcja przez glownych producentow telefonow sprawila, ze praktycznie kazdy telefon zdolny do obslugi 3G mogl natywnie obslugiwac media 3GP. Choc wspolczesne urzadzenia mobilne faworyzuja obecnie MP4 i inne zaawansowane formaty, pliki 3GP nadal mozna napotkac w archiwach starszych nagran mobilnych i w regionach, gdzie efektywne dostarczanie wideo o niskiej przepustowosci pozostaje istotne.

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.