Konwerter FLV na MPEG

FLV (Flash Video) to format kontenera pierwotnie opracowany przez Macromedia, a nastepnie utrzymywany przez Adobe Systems po przejuciu w 2005 roku. Format zyskal obsluge samodzielnego odtwarzania w Flash Playerze 7 w 2003 roku i szybko stal sie dominujacym formatem wideo w internecie, napedzajac platformy takie jak YouTube, Hulu i Vimeo pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Pliki FLV zwykle zawieraja wideo zakodowane kodekiem Sorenson Spark lub VP6 obok audio MP3 lub ADPCM, opakowane w lekki wlascicielski kontener zoptymalizowany pod dostarczanie strumieniowe. Glowna silaFLV byla zdolnosc zapewnienia spojnego odtwarzania wideo w roznych systemach operacyjnych i przegladarkach dzieki wszechobecnej wtyczce Flash Player, rozwiazujac problem fragmentacji, ktory trapl wideo w sieci tamtych czasow. Pliki FLV zaczynaja sie od kompaktowego naglowka, po ktorym nastepuja tagowane pakiety danych — struktura umozliwiajaca szybkie przeszukiwanie i efektywne progresywne pobieranie. Kontener obsluguje osadzone metadane z punktami wyzwalajacymi, umozliwiajac interaktywne funkcje, takie jak nawigacja miedzy rozdzialami i zdarzenia z synchronizacja czasowa. FLV przeksztalcil wideo online z zawodnego niszowego doswiadczenia w medium glownego nurtu, fundamentalnie zmieniajac rozrywke, edukacje i komunikacje w internecie. Chociaz wideo HTML5 i nowoczesne kodeki zastapily dostarczanie oparte na Flashu, pliki FLV pozostaja w niezliczonych archiwach i starszych systemach.

MPEG (MPEG-1) to fundamentalny standard kompresji wideo i audio opublikowany w sierpniu 1993 roku przez Moving Picture Experts Group jako ISO/IEC 11172. Byl to pierwszy miedzynarodowy standard stratnej kompresji ruchomych obrazow i towarzyszacego audio, ustanawiajacy zasady i techniki, ktore wplynely na praktycznie wszystkie kolejne kodeki wideo. Wideo MPEG-1 osiaga kompresje poprzez kombinacje predykcji kompensowanej ruchem, kodowania dyskretna transformata kosinusowa i kodowania entropijnego o zmiennej dlugosci, zorganizowanego wokol trzech typow klatek: I-klatki (kodowane wewnetrznie), P-klatki (predykcyjne) i B-klatki (predykcyjne dwukierunkowo). Standard celuje w szybkosci transmisji ok. 1,5 Mbps dla laczonego audio i wideo, tworzac jakosc porownywalna z tasma VHS przy rozdzielczosci SIF (352x240 dla NTSC). Ten poziom kompresji zostal specjalnie dobrany, by odpowiadac przepustowosci danych napedow CD-ROM o predkosci 1x, umozliwiajac format Video CD, ktory przyniosl cyfrowe wideo konsumentom na poczatku lat 90. Komponent audio, szczegolnie Layer III (MP3), stal sie najbardziej wplywowym formatem audio w historii. Struktura klatek I/P/B, podejscie do estymacji ruchu i kodowanie transformata blokowa ustanowily architektoniczny szablon stosowany przez kazdy wiekszy kodek wideo od tamtej pory — od MPEG-2 przez H.264 i dalej. Choc dawno przewyzszony pod wzgledem efektywnosci kompresji, MPEG-1 pozostaje obslugiwany przez praktycznie kazde oprogramowanie multimedialne.