DDS'den TCR'ye dönüştürücü
dds dosyalarınızı tcr'ye çevrimiçi & ücretsiz olarak dönüştürün
dds
tcr
DDS'i TCR'ye dönüştürme yöntemi
Dosyaları bilgisayar, Google Drive, Dropbox, URL'den veya sayfa üzerinden sürükleyerek seçin.
tcr ya da sonuç olarak ihtiyacınız olan diğer formatlardan birini seçin (200'den fazla format desteklenir)
Haydi dosyayı dönüştürün ve tcr dosyanızı hemen sonra indirebilirsiniz
Formatlar hakkında
DDS (DirectDraw Surface), sıkıştırılmış ve sıkıştırılmamış dokuları, küp haritalarını, hacim dokularını ve mipmap zincirlerini depolamak için tasarlanmış bir konteyner formatıdır; Microsoft tarafından 22 Eylül 1999'da DirectX 7.0 ile birlikte tanıtılmıştır. DDS dosyaları GPU'ya özgü tüketim için tasarlanmıştır: piksel verileri, grafik donanımının oluşturma sırasında doğrudan açabildiği formatlarda saklanır — başlıca S3TC/DXTn blok sıkıştırması (DXT1, DXT3, DXT5) ve sonraki DirectX sürümlerinde BC4 ile BC7 arası — böylece PNG veya JPEG gibi formatların gerektirdiği CPU taraflı açma adımı ortadan kalkar. Dosya yapısı, bir sihirli sayı ve genişlik, yükseklik, piksel formatı, mipmap sayısını belirten 124 baytlık bir başlıkla başlar; yeni sıkıştırma modları için isteğe bağlı DX10 genişletilmiş başlık ve ardından ham yüzey verileri gelir. DDS; 2B dokuları, küp haritalarını (ortam haritalama için altı yüz), hacim/3B dokuları ve doku dizilerini destekler; her biri GPU'nun farklı mesafelerde uygun boyutlu sürümleri örneklemesine olanak tanıyan önceden hesaplanmış mipmap zincirleriyle birlikte. Bir avantajı oluşturma performansıdır: GPU, DDS verilerini sıkıştırma açma yükü olmadan doğrudan okuduğundan, doku yükleme geleneksel görüntü formatlarına kıyasla çok daha hızlıdır ve sıkıştırılmış veriler video belleğinde sıkıştırılmış kalarak aynı anda daha fazla dokunun VRAM'e sığmasını sağlar. Formatın oyun geliştirmedeki hakimiyeti bir diğer temel güçlü yönüdür — DDS, DirectX uygulamaları için standart doku formatıdır; Unreal Engine, Unity ve neredeyse tüm PC oyun motorları ile GIMP (eklentiyle), Paint.NET, Photoshop (NVIDIA eklentisiyle) ve ImageMagick gibi görüntü düzenleyicileri tarafından yerel olarak desteklenir.
TCR (Text Compression for Reader), 1990'ların başında Barry Childress tarafından Psion Series 3 avuç içi bilgisayar ailesi için geliştirilen sıkıştırılmış düz metin e-kitap formatıdır. Format, Psion'un son derece sınırlı depolama alanına — genellikle 128 KB ile 2 MB arasındaki kullanılabilir belleğe — büyük kitapları sığdırması gereken Childress'ın Reader3 uygulaması için oluşturuldu. TCR, Ian Giddings'ın daha önceki ZVR formatından türetilmiş sözlük tabanlı bir sıkıştırma şeması kullanır ve tekrarlayan bayt dizilerini başlık sözlüğüne referans veren tek baytlık tokenlarla değiştirir. Bu doğrudan yaklaşım, tipik İngilizce düzyazıda yaklaşık %40-60 sıkıştırma oranları elde ederken açma işlemi için minimum düzeyde CPU kaynağı gerektirir. Psion Series 3, kayan nokta birimi olmayan 3,84 MHz NEC V30 işlemcisiyle çalışıyordu; bu nedenle TCR'nın düşük hesaplama yükü, akıcı sayfa sayfa okuma için vazgeçilmezdi. Temel bir avantajı, basitliğine rağmen dikkate değer depolama verimliliğidir — kullanıcılar yalnızca birkaç yüz kilobayt kapasiteli çıkarılabilir SSD kartlarında düzinelerce roman taşıyabiliyordu. Format, akıllı telefonlar var olmadan yıllar önce taşınabilir okuma için sıkıştırılmış edebiyat kütüphaneleri oluşturan Psion meraklıları arasında kendine adanmış bir kullanıcı topluluğu buldu. Psion platformu 2000'lerin başında piyasadan çekilmiş olsa da TCR dosyaları modern e-kitap araçlarıyla açılıp dönüştürülebilir ve format, akıllı telefon öncesi dönemden amaca yönelik tasarlanmış mobil okuma teknolojisinin erken bir örneği olarak tarihsel değerini korumaktadır.