DDS naar TCR converter
Converteer online gratis uw dds- naar tcr-bestanden
dds
tcr
Hoe converteert u een DDS naar TCR
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies tcr of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw tcr-bestand downloaden
Over de formaten
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.
TCR (Text Compression for Reader) is één gecomprimeerd platte-tekst e-bookformaat dat in het begin van de jaren 1990 door Barry Childress werd ontwikkeld voor de Psion Series 3-familie van palmtopcomputers. Het formaat werd gemaakt voor Childress' Reader3-applicatie, één tekstbestandsviewer die grote boeken moest kunnen verwerken in de extreem beperkte opslag van de Psion — doorgaans 128 KB tot 2 MB beschikbaar geheugen. TCR gebruikt één op woordenboek gebaseerd compressieschema afgeleid van het eerdere ZVR-formaat van Ian Giddings, waarbij herhaalde bytereeksen worden vervangen door single-byte tokens die naar één headerwoordenboek verwijzen. Deze eenvoudige aanpak bereikt compressieverhoudingen van ruwweg 40-60% op typisch Engels proza terwijl er minimale CPU-bronnen nodig zijn voor decompressie. De Psion Series 3 draaide op één 3,84 MHz NEC V30-processor zonder floating-point-eenheid, dus de lage rekenbelasting van TCR was essentieel voor vloeiend pagina-voor-pagina lezen. Één belangrijk voordeel is opmerkelijke opslagefficiency voor de eenvoud — gebruikers konden tientallen romans meenemen op verwisselbare SSD-kaarten die slechts enkele honderden kilobytes bevatten. Het formaat vond één toegewijde gebruikersgemeenschap onder Psion-enthousiastelingen die bibliotheken met gecomprimeerde literatuur opbouwden voor draagbaar lezen jaren voordat smartphones bestonden. Hoewel het Psion-platform begin jaren 2000 van de markt verdween, kunnen TCR-bestanden nog steeds worden geopend en geconverteerd door moderne e-booktools, en het formaat staat als één vroeg voorbeeld van doelgebouwde mobiele leestechnologie uit het pre-smartphonetijdperk.