Konwerter plików PT3 do UFO
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu ufo przez Internet i bezpłatnie
pt3
ufo
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu UFO
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format ufo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ufo; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
UFO (Unified Font Object) to otwarty, oparty na XML format zrodlowy czcionek zaprojektowany przez Tala Leminga, Justa van Rossuma i Erika van Bloklanda, z pierwsza wersja opublikowana w 2004 roku. W odroznieniu od skompilowanych czcionek binarnych, UFO to struktura katalogow zawierajaca oddzielne pliki XML dla kazdego glifu (w formacie GLIF), metadane czcionki (fontinfo.plist), dane kerningu, grupy i definicje cech. Ta zdekompozowana architektura zostala celowo zbudowana do wspolpracy nad rozwojem czcionek — kazdy glif istnieje jako wlasny plik, co czyni szczegolowa kontrole wersji za pomoca Git lub podobnych systemow praktyczną i przejrzysta. Format jest jawnie niezalezny od aplikacji, sluzac jako warstwa wymiany miedzy roznymi edytorami czcionek (RoboFont, Glyphs, FontForge, FontLab) zamiast zamykac projektantow w jednym narzedziu. UFO 3, obecna glowna wersja wydana w 2012 roku, obsluguje kontury kubiczne i kwadratowe, linie pomocnicze, kotwice, referencje obrazow, niestandardowe przechowywanie danych i warstwowe zrodla projektowe do interpolacji. Kluczowa zaleta jest przyjaznosc dla wspolpracy: zespoly projektantow moga pracowac nad roznymi glifami jednoczesnie i łaczyc zmiany przez standardowe przeplywy VCS bez konfliktow. Czytelny format XML zapewnia kolejna korzysci — kazdy aspekt projektu czcionki moze byc inspekcjonowany, porownywany i skryptowany za pomoca standardowych narzedzi programistycznych. Specyfikacja UFO jest hostowana jako otwarty standard, a aktywny ekosystem bibliotek Pythona (fontTools, ufoLib2, defcon) zapewnia programowy dostep do zautomatyzowanych potoków produkcji czcionek. Glowne odlewnie czcionek i projekty czcionek open source coraz czesciej przyjmuja UFO jako kanoniczny format zrodlowy.