Konwerter plików CID do UFO

Konwertuj swoje pliki w formacie cid do formatu ufo przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CID do formatu UFO

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ufo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ufo; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 11 czerwca 1993
UFO (Unified Font Object) to otwarty, oparty na XML format zrodlowy czcionek zaprojektowany przez Tala Leminga, Justa van Rossuma i Erika van Bloklanda, z pierwsza wersja opublikowana w 2004 roku. W odroznieniu od skompilowanych czcionek binarnych, UFO to struktura katalogow zawierajaca oddzielne pliki XML dla kazdego glifu (w formacie GLIF), metadane czcionki (fontinfo.plist), dane kerningu, grupy i definicje cech. Ta zdekompozowana architektura zostala celowo zbudowana do wspolpracy nad rozwojem czcionek — kazdy glif istnieje jako wlasny plik, co czyni szczegolowa kontrole wersji za pomoca Git lub podobnych systemow praktyczną i przejrzysta. Format jest jawnie niezalezny od aplikacji, sluzac jako warstwa wymiany miedzy roznymi edytorami czcionek (RoboFont, Glyphs, FontForge, FontLab) zamiast zamykac projektantow w jednym narzedziu. UFO 3, obecna glowna wersja wydana w 2012 roku, obsluguje kontury kubiczne i kwadratowe, linie pomocnicze, kotwice, referencje obrazow, niestandardowe przechowywanie danych i warstwowe zrodla projektowe do interpolacji. Kluczowa zaleta jest przyjaznosc dla wspolpracy: zespoly projektantow moga pracowac nad roznymi glifami jednoczesnie i łaczyc zmiany przez standardowe przeplywy VCS bez konfliktow. Czytelny format XML zapewnia kolejna korzysci — kazdy aspekt projektu czcionki moze byc inspekcjonowany, porownywany i skryptowany za pomoca standardowych narzedzi programistycznych. Specyfikacja UFO jest hostowana jako otwarty standard, a aktywny ekosystem bibliotek Pythona (fontTools, ufoLib2, defcon) zapewnia programowy dostep do zautomatyzowanych potoków produkcji czcionek. Glowne odlewnie czcionek i projekty czcionek open source coraz czesciej przyjmuja UFO jako kanoniczny format zrodlowy.
Pierwsze wydanie: 2004