Konwerter plików PFB do UFO

Konwertuj swoje pliki w formacie pfb do formatu ufo przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie PFB do formatu UFO

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format ufo lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ufo; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

PFB (Printer Font Binary) to kompaktowa binarna reprezentacja formatu czcionek PostScript Type 1 firmy Adobe, wprowadzona rownoczesnie z PFA w 1984 roku. Tam gdzie PFA przechowuje caly program czcionki jako tekst ASCII zakodowany szesnastkowo, PFB opakowuje te same dane w lekkim kontenerze binarnym uzywajacym nagłowkow segmentow do oznaczania regionow jako ASCII lub binarnych. Zaszyfrowana sekcja konturow glifow (eexec) jest przechowywana jako surowe bajty zamiast znakow szesnastkowych, zmniejszajac rozmiar pliku mniej wiecej o polowe w porownaniu z PFA. Kazdy segment zaczyna sie bajtem znacznikowym i 32-bitowym polem dlugosci, czyniąc format prostym w parsowaniu, a jednoczesnie znacznie bardziej kompaktowym. PFB stal sie dominujacym formatem dystrybucji Type 1 na platformach Windows i DOS, uzywany w polaczeniu z plikami PFM (Printer Font Metrics) lub AFM dostarczajacymi dane o szerokosci znakow i kerningu potrzebne do ukladu tekstu. Zaleta jest wydajnosc przechowywania i transferu — binarne kodowanie sprawia, ze typowa czcionka tekstowa zajmuje 30-50 KB zamiast 60-100 KB, ktore wymagalby jej odpowiednik PFA. Segmentowa struktura umozliwia rowniez interpreterom PostScript efektywne strumieniowanie danych czcionki, przetwarzajac porcje ASCII i binarne za pomoca odpowiednich procedur obslugi. Adobe Type Manager (ATM) w Windows polegał na plikach PFB do renderowania gladkiego tekstu Type 1 na ekranie — mozliwosc, ktora odmienila desktop publishing na platformie PC. Chociaz czcionki OpenType w duzej mierze zastapily Type 1 w nowych pracach, pliki PFB utrzymuja sie w ugruntowanych przepływach poligraficznych, archiwalnych bibliotekach czcionek i systemach zaleznych od wyjscia PostScript.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 1984
UFO (Unified Font Object) to otwarty, oparty na XML format zrodlowy czcionek zaprojektowany przez Tala Leminga, Justa van Rossuma i Erika van Bloklanda, z pierwsza wersja opublikowana w 2004 roku. W odroznieniu od skompilowanych czcionek binarnych, UFO to struktura katalogow zawierajaca oddzielne pliki XML dla kazdego glifu (w formacie GLIF), metadane czcionki (fontinfo.plist), dane kerningu, grupy i definicje cech. Ta zdekompozowana architektura zostala celowo zbudowana do wspolpracy nad rozwojem czcionek — kazdy glif istnieje jako wlasny plik, co czyni szczegolowa kontrole wersji za pomoca Git lub podobnych systemow praktyczną i przejrzysta. Format jest jawnie niezalezny od aplikacji, sluzac jako warstwa wymiany miedzy roznymi edytorami czcionek (RoboFont, Glyphs, FontForge, FontLab) zamiast zamykac projektantow w jednym narzedziu. UFO 3, obecna glowna wersja wydana w 2012 roku, obsluguje kontury kubiczne i kwadratowe, linie pomocnicze, kotwice, referencje obrazow, niestandardowe przechowywanie danych i warstwowe zrodla projektowe do interpolacji. Kluczowa zaleta jest przyjaznosc dla wspolpracy: zespoly projektantow moga pracowac nad roznymi glifami jednoczesnie i łaczyc zmiany przez standardowe przeplywy VCS bez konfliktow. Czytelny format XML zapewnia kolejna korzysci — kazdy aspekt projektu czcionki moze byc inspekcjonowany, porownywany i skryptowany za pomoca standardowych narzedzi programistycznych. Specyfikacja UFO jest hostowana jako otwarty standard, a aktywny ekosystem bibliotek Pythona (fontTools, ufoLib2, defcon) zapewnia programowy dostep do zautomatyzowanych potoków produkcji czcionek. Glowne odlewnie czcionek i projekty czcionek open source coraz czesciej przyjmuja UFO jako kanoniczny format zrodlowy.
Pierwsze wydanie: 2004