Konwerter plików PT3 do AFM
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu afm przez Internet i bezpłatnie
pt3
afm
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu AFM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format afm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu afm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
AFM (Adobe Font Metrics) to format plikow metadanych w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Adobe Systems jako uzupelnienie konturow czcionek PostScript Type 1. Wprowadzony wraz z jezykiem PostScript w 1984 roku, pliki AFM dostarczaja metryk na poziomie glifow, niezbednych aplikacjom do skladania tekstu — szerokosc poszczegolnych znakow, ramki ograniczajace, korekty par kerningu, podstawienia ligatur oraz globalne wymiary czcionki, takie jak wysokosc linii gornej i wysokosc wersalikow. Plik jest zorganizowany jako seria par slowo kluczowe-wartosc czytelnych dla czlowieka, co ulatwia inspekcje i parsowanie za pomoca prostych narzedzi do przetwarzania tekstu. Dane AFM sa niezbedne do prawidlowego skladu: bez nich silnik ukladu zna ksztalty glifow, ale nie wie, ile miejsca przydzielic kazdemu znakowi ani jak zaciesnic odstepy miedzy konkretnymi kombinacjami liter. Zaleta jest przejrzystosc formatu — poniewaz AFM to czysty tekst ASCII, dane metryczne moga byc audytowane, porownywane i kontrolowane wersjonalnie bez specjalistycznego oprogramowania. Separacja metryk od konturow to kolejna zaleta architektoniczna, pozwalajaca pojedynczemu plikowi AFM sluzyc wielu srodowiskom renderowania (ekran, druk, PDF) bez duplikowania danych glifow. Aktualna specyfikacja, wersja 4.1 opublikowana w 1998 roku, rozszerzyla format o definicje znakow zlozonych i obsluge kierunkow pisma. Chociaz nowoczesne czcionki OpenType zawieraja metryki wewnetrznie, AFM pozostaje istotny w przepływach pracy PostScript, potokach generowania PDF i starszych systemach wydawniczych opartych na czcionkach Type 1.