Konwerter plików PT3 do TIFF
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu tiff przez Internet i bezpłatnie
pt3
tiff
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu TIFF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format tiff lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu tiff; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
TIFF (Tagged Image File Format) to elastyczny rastrowy format obrazów pierwotnie opracowany przez Aldus Corporation (później przejętą przez Adobe) w październiku 1986 roku dla zastosowań w DTP i skanowaniu. Format wykorzystuje strukturę danych ze znacznikami, gdzie nagłówek pliku obrazu wskazuje na jeden lub więcej katalogów pliku obrazu (IFD), z których każdy zawiera zestaw znaczników opisujących wymiary obrazu, przestrzeń kolorów, kompresję, rozdzielczość i inne właściwości. Ta rozszerzalna architektura oznacza, że TIFF może pomieścić praktycznie każdy typ obrazu: 1-bitowy dwupoziomowy, skalę szarości, kolor indeksowany, RGB, CMYK, CIE L*a*b* i inne, przy dowolnej głębi bitowej od 1 do 64 bitów na próbkę. TIFF obsługuje wiele metod kompresji, w tym brak (nieskompresowany), LZW, DEFLATE, JPEG i kompresję faksową CCITT Group 3/4, a także dokumenty wielostronicowe, przechowywanie kafelkowe dla wydajnego losowego dostępu do dużych obrazów oraz wartości pikseli zmiennoprzecinkowe dla treści HDR. Jedną z zalet jest profesjonalna elastyczność — TIFF obsługuje pełen zakres typów obrazów spotykanych w wydawnictwach, poligrafii, obrazowaniu medycznym, analizie geoprzestrzennej i badaniach naukowych. Bezstratna jakość archiwalna to kolejna kluczowa zaleta: TIFF bez kompresji lub z LZW/DEFLATE zachowuje każdą wartość piksela dokładnie, czyniąc go standardowym formatem archiwalnym dla bibliotek, muzeów i każdej instytucji wymagającej gwarantowanej wierności obrazu. TIFF jest obsługiwany przez każdą poważną aplikację do edycji obrazów, skanowania i publikacji na wszystkich platformach.