Konwerter plików PT3 do PCD
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu pcd przez Internet i bezpłatnie
pt3
pcd
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu PCD
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pcd lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pcd; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
PCD (Photo CD) to własnościowy format obrazów opracowany przez Eastman Kodak we współpracy z Philips, wprowadzony w 1992 roku jako system przenoszenia fotografii z filmów 35mm na dyski kompaktowe do cyfrowego przeglądania i drukowania. Każdy plik PCD przechowuje pojedynczą fotografię w pięciu różnych rozdzielczościach w hierarchicznej strukturze zwanej Image Pac: Base/16 (192x128), Base/4 (384x256), Base (768x512), 4Base (1536x1024) i 16Base (3072x2048), z opcjonalnym 64Base (6144x4096) na dyskach Pro Photo CD. Obrazy są przechowywane we własnościowej przestrzeni kolorów Kodaka YCC (wariant CIE Lab poprzez model Photo YCC Color), która rejestruje szerszy gamut niż sRGB, przy 8 bitach na komponent w kanale luminancji i podpróbkowanej chrominancji. Wielorozdzielczościowa piramida jest kodowana za pomocą progresywnego schematu: obraz Base jest przechowywany bezpośrednio, a każda wyższa rozdzielczość jest zapisywana jako reszta (różnica) udoskonalająca przeskalowaną wersję poprzedniego poziomu, utrzymując całkowity rozmiar pliku na rozsądnym poziomie. Jedną z zalet jest wyjątkowa jakość skanowania: skany Photo CD były wykonywane na profesjonalnych skanerach Kodaka PIW (Photo Imaging Workstation) przez przeszkolonych operatorów, dając konsekwentnie doskonałe wyniki z negatywów i slajdów 35mm — często lepsze niż te osiągane przez współczesne konsumenckie skanery płaskie. Struktura wielorozdzielczościowa to kolejna godna uwagi cecha: pojedynczy plik PCD zaspokaja potrzeby od przeglądania miniaturek po druk wysokiej rozdzielczości bez potrzeby osobnych wersji pliku. Pliki PCD mogą być odczytywane przez Adobe Photoshop, ImageMagick, GIMP (przez wtyczkę), IrfanView i XnView, zapewniając dalszy dostęp do milionów obrazów Photo CD stworzonych w okresie komercyjnego szczytu tego formatu w latach 90.