Konwerter plików PT3 do PCT
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu pct przez Internet i bezpłatnie
pt3
pct
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu PCT
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pct lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pct; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
PCT (znany również jako PICT) to format grafiki metaplikowej, pierwotnie opracowany przez Apple Computer i wprowadzony wraz z oryginalnym Macintoshem w styczniu 1984 roku. Pliki PCT mogą zawierać zarówno wektorowe polecenia rysunkowe, jak i rastrowe dane bitmapowe, zakodowane jako sekwencja operacji rysunkowych QuickDraw — tych samych prymitywów graficznych, które system operacyjny Macintosh używał do renderowania na ekranie. Format przeszedł przez dwie główne wersje: PICT 1, który zapisywał podstawowe operacje QuickDraw (linie, prostokąty, owale, tekst, 1-bitowe bitmapy) w kompaktowym formacie odpowiednim dla ograniczonej pamięci oryginalnego Macintosha, oraz PICT 2, wprowadzony z Color QuickDraw w 1987 roku, który rozszerzył format o obsługę 24-bitowego koloru, wielu przestrzeni kolorów i osadzonych danych skompresowanych JPEG. Pliki PCT rozpoczynają się 512-bajtowym nagłówkiem (pierwotnie używanym do informacji o resource fork), po którym następuje rozmiar obrazu, prostokąt ograniczający i sekwencja kodów operacji definiujących operacje rysunkowe. W okresie komercyjnej dominacji Macintosha, PICT był uniwersalnym formatem wymiany grafiki na Mac OS — systemowy schowek używał PICT do wszystkich graficznych operacji kopiowania/wklejania, a większość aplikacji Mac mogła importować i eksportować ten format. Jedną z zalet jest hybrydowa natura wektorowo-rastrowa: pliki PCT z ery QuickDraw zachowują zarówno skalowalne polecenia rysunkowe, jak i dane pikselowe w jednym formacie, umożliwiając niezależne od rozdzielczości wyjście dla części wektorowych. Historyczne znaczenie PICT jako natywnego formatu graficznego Mac przez całą erę klasycznego Mac OS (1984-2001) stanowi kolejny ważny wymiar. Pliki PCT pozostają czytelne przez Preview na macOS, ImageMagick, XnView, LibreOffice i GIMP.