Konwerter plików PT3 do PBM
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu pbm przez Internet i bezpłatnie
pt3
pbm
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu PBM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pbm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pbm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
PBM (Portable Bitmap) to monochromatyczny (czarno-biały, 1-bitowy) członek rodziny formatów obrazów Netpbm, stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus dla systemów Unix. Format istnieje w dwóch wariantach: ASCII (liczba magiczna P1), gdzie każdy piksel jest reprezentowany jako znak tekstowy '0' (biały) lub '1' (czarny) oddzielony białymi znakami, oraz binarny (liczba magiczna P4), gdzie piksele są pakowane po osiem na bajt dla zwartego przechowywania. Oba warianty zaczynają się od nagłówka w postaci tekstu jawnego określającego liczbę magiczną, szerokość i wysokość obrazu oraz opcjonalne komentarze. PBM został zaprojektowany jako najprostszy możliwy format obrazu — format pomostowy do konwersji między wieloma niekompatybilnymi formatami rastrowymi, które mnożyły się w różnych systemach Unix i aplikacjach w latach 80. Filozofia Netpbm polegała na konwersji dowolnego formatu źródłowego do PBM/PGM/PPM jako etapu pośredniego, a następnie konwersji do formatu docelowego, wykorzystując formaty przenośne jako uniwersalną warstwę wymiany. Jedną z zalet jest skrajna prostota — wariant ASCII można dosłownie wpisać ręcznie w edytorze tekstowym, a oba warianty są łatwe do parsowania i generowania w dowolnym języku programowania bez zewnętrznych bibliotek. Rola formatu jako uniwersalnego pośrednika w przetwarzaniu obrazów to kolejna zaleta: setki narzędzi wiersza poleceń Netpbm akceptują wejście PBM, umożliwiając złożone potoki manipulacji obrazami przez potoki Unix. PBM pozostaje używany w edukacji informatycznej, wstępnym przetwarzaniu OCR oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest prosta monochromatyczna reprezentacja obrazu.