Konwerter plików PT3 do PNG
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu png przez Internet i bezpłatnie
pt3
png
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu PNG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format png lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu png; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
PNG (Portable Network Graphics) to bezstratny rastrowy format obrazów opracowany przez PNG Development Group i opublikowany jako rekomendacja W3C 1 października 1996 roku, stworzony jako wolna od patentów alternatywa dla GIF po kontrowersji związanej z patentem LZW firmy Unisys. PNG wykorzystuje dwuetapowy potok kompresji: filtr predykcji wybiera optymalne przetwarzanie wstępne dla każdego wiersza (brak, sub, up, average lub Paeth), a następnie kompresja DEFLATE koduje przefiltrowane dane. Format obsługuje bogate tryby kolorów — 1/2/4/8/16-bitową skalę szarości, 8/16-bitowy kolor true color na kanał i indeksowany kolor z paletami do 256 wpisów — wszystko z opcjonalną przezroczystością alfa, od pojedynczego przezroczystego koloru po pełny kanał alfa na piksel z 256 lub 65536 poziomami. PNG przechowuje również korekcję gamma, profile kolorów ICC, metadane tekstowe i sugerowany kolor tła. Jedną z zalet jest bezstratna kompresja z przezroczystością — PNG zachowuje każdy piksel dokładnie, jednocześnie obsługując płynne półprzezroczyste krawędzie, co czyni go standardowym formatem dla grafiki internetowej, elementów interfejsu, logotypów, zrzutów ekranu i dowolnego obrazu, gdzie artefakty są niedopuszczalne. Uniwersalne wsparcie to kolejna kluczowa zaleta: każda przeglądarka, system operacyjny, edytor graficzny i biblioteka programistyczna obsługuje PNG natywnie. Format okazał się niezwykle trwały — po blisko trzech dekadach PNG pozostaje domyślnym bezstratnym formatem obrazów w sieci. Choć nowsze formaty oferują lepszą kompresję, połączenie bezstratnej jakości, pełnej przezroczystości i absolutnej wszechobecności PNG czyni go niezastąpionym.