Konwerter plików CFF do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie cff do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
cff
dds
Jak przekonwertować plik w formacie CFF do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
CFF (Compact Font Format) to format konturow czcionek opracowany przez Adobe Systems okolo 1996 roku jako wydajniejszy nastepca reprezentacji czcionek Type 1. CFF wykorzystuje charstrings Type 2 — zoptymalizowane kodowanie obslugujace wiele argumentow na operator, pomijanie wartosci domyslnych i wspoluzytkowane podprogramy — do opisywania tych samych kubicznych krzywych Beziera glifow co Type 1, ale przy znacznie mniejszym zuzyciu pamieci. Typowa czcionka CFF jest o 20-50% mniejsza niz jej odpowiednik Type 1. Format moze funkcjonowac jako samodzielny plik czcionki lub, czesciej, jako tabela danych konturow wewnatrz kontenera czcionek OpenType (tabela CFF w plikach OTF z konturami PostScript). CFF obsluguje wiele czcionek w jednym pliku dzieki swojej strukturze FontSet, wspoldzielac globalne podprogramy w calej kolekcji w celu dalszego zmniejszenia rozmiaru. Zaleta jest efektywnosc kompresji bez degradacji stratnej — kazdy punkt kontrolny i wskazowka sa zachowane dokladnie, jedynie zakodowane bardziej kompaktowo. Format dziedziczy rowniez pelna zdolnosc wskazywania Type 1, w tym wskazowki trzonow, wskazowki kontrowe i strefy wyrownania zapewniajace ostre renderowanie na ekranach o niskiej rozdzielczosci i drukarkach. CFF2, ewolucja wprowadzona z OpenType 1.8, dodaje obsluge wariacji czcionek (czcionki zmienne) poprzez interpolacje wzdluz wielu osi projektowych. Szerokie wsparcie w przeglądarkach PDF, przegladarkach internetowych poprzez OpenType i profesjonalnym oprogramowaniu projektowym czyni CFF jednym z najszerzej wdrozonych formatow konturow w typografii cyfrowej.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.