Konwerter plików WPG do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie wpg do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
wpg
dds
Jak przekonwertować plik w formacie WPG do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
WPG (WordPerfect Graphics) to mieszany format wektorowo-rastrowy opracowany przez WordPerfect Corporation i wprowadzony wraz z WordPerfect 5.0 w dniu 5 maja 1988 roku. Format został zaprojektowany w celu zapewnienia natywnej obsługi grafiki dla dokumentów WordPerfect, wspierając zarówno wektorowe elementy rysunkowe (linie, krzywe, wielokąty, tekst ze specyfikacjami czcionek i wypełnione kształty), jak i osadzone obrazy rastrowe w jednym pliku. WPG istnieje w dwóch głównych wersjach: WPG1, obsługujący 1-bitowe i indeksowane rastery kolorowe do 256 kolorów z opcjonalną kompresją RLE, oraz WPG2, który dodał obsługę true color (24-bitowy), osadzanie obiektów OLE i rozszerzone możliwości wektorowe. Część wektorowa plików WPG przechowuje polecenia rysunkowe niezależne od rozdzielczości, które mogą być skalowane i drukowane w natywnej rozdzielczości dowolnego urządzenia wyjściowego, podczas gdy część rastrowa obsługuje treści fotograficzne i skanowane. W okresie szczytowej dominacji WordPerfect na rynku w późnych latach 80. i wczesnych 90., WPG był jednym z najczęściej spotykanych formatów graficznych w obiegu dokumentów biznesowych i prawniczych. Jedną z zalet jest hybrydowa możliwość wektorowo-rastrowa: WPG mógł łączyć skalowalną grafikę liniową z materiałem fotograficznym w jednym pliku w czasach, gdy większość formatów obsługiwała tylko jedno lub drugie. Dalsze wsparcie to kolejna zaleta — pliki WPG pozostają czytelne przez LibreOffice, obecny pakiet oprogramowania Corel, ImageMagick, XnView i Inkscape.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.