Konwerter plików DNG (RAW) do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie dng do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
dng
dds
Jak przekonwertować plik w formacie DNG do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DNG (Digital Negative) to otwarty, wolny od opłat licencyjnych format obrazów RAW opublikowany przez Adobe Systems 27 września 2004 roku, zaprojektowany w odpowiedzi na mnożenie się niekompatybilnych własnościowych formatów RAW różnych producentów aparatów. Oparty na standardzie TIFF/EP (ISO 12234-2), DNG zapewnia dobrze udokumentowany kontener dla surowych danych z matrycy ze standaryzowanymi znacznikami metadanych opisującymi wzorzec tablicy filtrów kolorów aparatu, macierze kalibracji kolorów, domyślne parametry renderowania i kody operacyjne dla korekcji geometrycznych. Format obsługuje zarówno oryginalne surowe dane mozaikowe, jak i liniowy (zdemozaikowany) DNG, a także stratny DNG z kompresją JPEG dla mniejszych rozmiarów archiwalnych. Adobe iterował specyfikację przez wiele wersji, dodając obsługę map przezroczystości, danych HDR zmiennoprzecinkowych, ulepszonych profili kolorów i masek semantycznych. Jedną z zalet jest archiwalna niezawodność — opublikowana, niewłasnościowa specyfikacja DNG eliminuje ryzyko, że format producenta aparatu stanie się nieczytelny, gdy firma opuści rynek lub zrezygnuje ze wsparcia starszych modeli. Format umożliwia również osadzanie oryginalnych danych RAW, pozwalając użytkownikom konwertować pliki CR2, NEF czy ARW do DNG, opcjonalnie zachowując oryginalne bity wewnątrz DNG dla odwracalności. Szerokie wsparcie ekosystemu to kolejna zaleta: Adobe Lightroom, Photoshop i Camera Raw traktują DNG jako format pierwszej klasy, a wielu producentów smartfonów (w tym Google i Apple w niektórych trybach) generuje DNG natywnie.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.