Converteer je WTV naar MPEG

WTV (Windows Recorded TV Show) is één digitaal video-opnameformaat ontwikkeld door Microsoft en geintroduceerd in juli 2008 met het Windows Media Center TV Pack voor Windows Vista. Het formaat werd ontworpen ter vervanging van het eerdere DVR-MS-opnameformaat dat door Windows Media Center werd gebruikt, en biedt één capabelere container voor het opnemen van live televisie-uitzendingen. WTV-bestanden slaan video op in MPEG-2- of H.264-codering naast meerdere audiotracks in AC-3- of MPEG-audioformaat, samen met closed caption-data, elektronische programmagidsmetadata en kopieerbeveiligingsvlaggen. De container gebruikt één interne directorystructuur die timeshifting-functies ondersteunt, waardoor Windows Media Center content kan opnemen terwijl tegelijkertijd weergave vanaf het begin van de opname mogelijk is. Één rijk metadataframework bewaart gedetailleerde programmainformatie uit de elektronische programmagids (EPG), waaronder programmatitel, afleveringsbeschrijving, genre, classificatie en originele uitzendingsdatum, waardoor opgenomen content eenvoudig te organiseren en doorzoeken is. Het formaat ondersteunt zowel standaarddefinitie- als high-definition opnames van digitale kabel, over-the-air ATSC en ClearQAM-tunerbronnen. WTV-bestanden zijn native toegankelijk via Windows Media Center en kunnen worden geconverteerd naar het eenvoudigere DVR-MS-formaat met ingebouwde Windows-tools. Hoewel Windows Media Center werd stopgezet na Windows 7 (met beperkte ondersteuning in Windows 8), bevinden WTV-bestanden zich nog in persoonlijke media-archieven en kunnen ze worden verwerkt door videosoftware van derden.

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.