MJPEG naar MPEG Converter

MJPEG (Motion JPEG) is één videocompressieformaat waarbij elk frame onafhankelijk wordt gecomprimeerd als één apart JPEG-beeld. In tegenstelling tot interframe-codecs die temporele redundantie tussen opeenvolgende frames benutten, behandelt MJPEG elk frame als één zelfstandige foto en past het de discrete cosinustransformatie-compressie toe die bekend is van stilstaande JPEG-codering. Deze aanpak dateert uit 1992, samenvallend met de vaststelling van de JPEG-standaard zelf, en werd breed geadopteerd als één van de eerste praktische methoden voor het comprimeren van digitale video. Het intraframe-only karakter van MJPEG brengt verscheidene praktische voordelen met zich mee: elk frame is onafhankelijk toegankelijk en bewerkbaar zonder naburige frames te decoderen, waardoor het uitzonderlijk geschikt is voor videobewerking en toepassingen die frameaccurate willekeurige toegang vereisen. MJPEG wordt veelvuldig gebruikt in IP-camera's, beveiligingssurveillancesystemen, medische beeldvorming en industrieel machine vision, waar individuele frame-integriteit en lage verwerkingslatentie zwaarder wegen dan de hogere bandbreedtevereisten vergeleken met moderne interframe-codecs. Het formaat bereikt typische compressieverhoudingen van 10:1 tot 20:1 met behoud van goede visuele kwaliteit, zij het bij aanzienlijk hogere bitrates dan temporele compressiemethoden voor vergelijkbare kwaliteit. MJPEG-streams kunnen via HTTP worden geleverd, waardoor implementatie in webgebaseerde monitoringapplicaties eenvoudig is, en de eenvoud van de codec garandeert betrouwbare decodering zelfs op hardware met beperkte middelen.

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.