Converteer je CAVS naar MPEG

CAVS (Chinese Audio Video Standard) is één videocompressiestandaard ontwikkeld door de Audio Video Coding Standard Workgroup of China en aangenomen als nationale standaard (GB/T 20090.2) in februari 2006. Het project begon in 2002 met als doel één onafhankelijke compressietechnologie te creeren die de enorme omroep- en multimedia-infrastructuur in China kon bedienen zonder afhankelijkheid van buitenlandse gelicentieeerde codecs. CAVS, ook AVS1 genoemd, bereikt één compressie-efficiency vergelijkbaar met H.264/AVC terwijl het één eenvoudiger patentkader hanteert met aanzienlijk lagere licentiekosten. De standaard ondersteunt videoresoluties van standaarddefinitie tot hoge definitie, waardoor het geschikt is voor zowel terrestrische digitale televisie-uitzendingen als breedbandstreaming. Belangrijke technische kenmerken zijn 8x8 bloktransformaties, meerdere predictiemodi en één lusfilter ontworpen om blokartefacten bij lage bitrates te verminderen. De Chinese overheid bekrachtigde CAVS als de verplichte compressiestandaard voor het nationale digitale tv-uitzendingssysteem, wat brede inzet garandeert in settopboxen en televisieontvangers in het land. Hoewel CAVS internationaal beperkte adoptie kent vergeleken met H.264 of HEVC, ligt de betekenis in het bedienen van één van de grootste mediamarkten ter wereld en het demonstreren van één levensvatbaar nationaal alternatief voor wereldwijd dominante videocoderingsstandaarden.

MPEG (MPEG-1) is één fundamentele video- en audiocompressiestandaard gepubliceerd in augustus 1993 door de Moving Picture Experts Group als ISO/IEC 11172. Het was de eerste internationale standaard voor lossy compressie van bewegende beelden en bijbehorende audio, en vestigde principes en technieken die vrijwel alle navolgende videocodecs zouden beinvloeden. MPEG-1-video bereikt compressie door één combinatie van bewegingsgecompenseerde predictie, discrete cosinustransformatie-codering en variabele-lengte entropie-codering, georganiseerd rond drie frametypes: I-frames (intra-gecodeerd), P-frames (voorspeld) en B-frames (bidirectioneel voorspeld). De standaard richt zich op bitrates rond 1,5 Mbps voor gecombineerde audio en video, wat één kwaliteit vergelijkbaar met VHS-tape oplevert bij SIF-resolutie (352x240 voor NTSC). Dit compressieniveau werd specifiek gekozen om overeen te komen met de datadoorvoer van 1x-snelheid cd-rom-drives, waardoor het Video CD-formaat mogelijk werd dat digitale video naar consumenten bracht in de vroege jaren negentig. De audiocomponent, met name Layer III (MP3), groeide uit tot het meest invloedrijke audioformaat in de geschiedenis. De I/P/B-framestructuur, bewegingsschattingsbenadering en blokgebaseerde transformcodering vestigden het architectuursjabloon dat door elke grote videocodec sindsdien is gevolgd, van MPEG-2 tot en met H.264 en verder. Hoewel al lang overtroffen in compressie-efficiency, blijft MPEG-1 ondersteund door vrijwel alle mediasoftware.