Konwerter plików FSSD do VOC

FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.

VOC (Creative Voice) to kontener cyfrowego audio opracowany przez Creative Technology i wprowadzony wraz z oryginalna karta Sound Blaster w 1989 roku. Sluzyl jako natywny format audio dla rodziny Sound Blaster w epoce DOS, kiedy sprzet Creative dominowal w dziedzie PC audio. Pliki VOC sa oparte na blokach: kazdy plik sklada sie z typowanych blokow danych, ktore moga przenosic 8-bitowe PCM bez znaku, 4-bitowe i 2,6-bitowe Creative ADPCM, 16-bitowe PCM ze znakiem, a takze audio zakodowane w A-law i mu-law. Struktura blokowa obsluguje rowniez interwaly ciszy, petle powtorzen i punkty znacznikowe, dajac twoorcom gier precyzyjna kontrole nad odtwarzaniem dzwieku. Istotna zaleta bylo dekodowanie na poziomie sprzetu — karty Sound Blaster mogly odtwarzac dane VOC bezposrednio przez transfer DMA, zwalniajac procesor do innych zadan w epoce, gdy cykle procesora byly na wage zlota. Format byl szeroko stosowany w grach DOS od id Software, Sierra i LucasArts. Wraz z rozwojem Windowsa i formatu WAV VOC stopniowo wypadl z glownego nurtu, lecz pozostaje wazny dla zachowania retro gier i dla kazdego, kto pracuje z archiwalnymi zbiorami audio z ery PC.