Konwerter plików FSSD do SPX

FSSD to surowy format audio wywodzacy sie z klasycznego ekosystemu Macintosh, gdzie urzadzenie MacRecorder firmy Farallon Computing (1988) przechowywalo zdigitalizowany dzwiek jako 8-bitowe PCM bez znaku w wpisach resource fork oznaczonych kodem typu 'FSSD'. We wspolczesnych narzedziach do przetwarzania dzwieku, takich jak SoX, FSSD jest traktowany jako alias dla formatu u8 (8-bitowy bez znaku) — plikow bez naglowka zawierajacych plaski strumien jednobajtowych probek amplitudy, gdzie kazda wartosc od 0 do 255 reprezentuje poziom dzwieku, a 128 stanowi punkt srodkowy. Poniewaz nie ma naglowka, parametry odtwarzania, takie jak czestotliwosc probkowania i liczba kanalow, musza byc podane zewnetrznie. Oryginalny MacRecorder zwykle rejestrowal przy czestotliwosciach do 22 kHz w trybie mono, choc dowolna czestotliwosc probkowania jest poprawna podczas interpretacji surowych danych. FSSD i jego skompresowany odpowiednik HCOM (dodajacy kompresje Huffmana do tych samych danych bazowych) byly standardowymi formatami audio wczesnych multimediow Mac: stosy HyperCard, edukacyjne CD-ROM-y i dzwieki systemowe z konca lat 80. i poczatku lat 90. opieraly sie w duzej mierze na tym kodowaniu. Zaleta surowego formatu FSSD jest trywialna latwosc parsowania — bez narzutu kontenera dane audio zaczynaja sie od bajtu zerowego i moga byc odczytane przez dowolne narzedzie zdolne do przetwarzania 8-bitowego PCM bez znaku. Historyczne znaczenie formatu sprawia tez, ze jest on praktycznie istotny dla archiwistow cyfrowych: konwersja nagran FSSD do nowoczesnych kontenerow, takich jak WAV, zachowuje oryginalna zawartosc audio bezstratnie, poniewaz surowe probki wymagaja jedynie dodania naglowka, a nie transkodowania.

Speex to otwartorodlowy kodek audio celowo zaprojektowany do kompresji mowy, opracowany przez Jean-Marc Valina pod auspicjami Xiph.Org Foundation. Po raz pierwszy wydany w pazdzierniku 2002, celuje w VoIP, wideokonferencje i wszelkie scenariusze, w ktorych mowa musi byc efektywnie przesylana przez siec. Pliki SPX opakowujoa audio zakodowane w Speex wewnatrz kontenera Ogg, laczac optymalizacje mowy kodeka z mozliwosciami strumieniowania Ogg. Obslugiwane sa trzy czestotliwosci probkowania — waskie pasmo przy 8 kHz, szerokie pasmo przy 16 kHz i ultra-szerokie pasmo przy 32 kHz — wraz z kodowaniem o zmiennej szybkosci transmisji, ktore adaptuje sie w czasie rzeczywistym do zlozonosci mowy. Wyrozniajaca zaleta jest wolna od patentow, licencjonowana na BSD natura, pozwalajaca deweloperom swobodnie osadzac kodek zarowno w komercyjnych, jak i otwartorodlowych produktach. Speex laczy tez w sobie kasowanie echa akustycznego, tlumienie szumu i automatyczna regulacje wzmocnienia — funkcje, ktore rywalizujace kodeki zwykle deleguja do zewnetrznych bibliotek. Chociaz tworcy oficjalnie rekomenduja Opus jako nastepce od 2012 roku, Speex pozostaje wdrozony w starszych systemach VoIP, archiwalnych nagraniach i urzadzeniach wbudowanych, gdzie jego lekki dekoder nadal jest ceniony.