Konwerter plików DV do VOC

DV (Digital Video) to standard nagrywania i kompresji wideo opracowany przez wspolprace glownych producentow elektroniki, sformalizowany przez konsorcjum HD Digital VCR Conference, w sklad którego wchodzili Sony, Panasonic, JVC, Philips i Toshiba. Specyfikacja zostala sfinalizowana pod koniec 1994 roku, a produkty konsumenckie zaczely sie pojawisc w 1995, ustanawiajac DV jako pierwszy szeroko przyjety cyfrowy format nagrywania dla konsumenckiej i polprofesjonalnej produkcji wideo. DV stosuje kompresje wylacznie wewnatrzramkowa z kodowaniem dyskretna transformata kosinusowa, kompresujac kazda klatke niezaleznie przy stalej szybkosci transmisji ok. 25 Mbps dla tresci o standardowej rozdzielczosci. Podejscie to oznacza, ze kazda klatka jest kompletnym obrazem, co czyni material DV szczegolnie latwym w montazu, poniewaz dowolna klatka moze sluzyc jako czysty punkt ciecia bez zlozonych zaleznosci dekodowania wystepujacych w formatach miedzyramkowych, takich jak MPEG. Format nagrywa wideo w rozdzielczosci 720x480 (NTSC) lub 720x576 (PAL) z podprobkowaniem chrominancji 4:1:1 lub 4:2:0. Warianty profesjonalne, w tym DVCPRO opracowany przez Panasonic i DVCAM przez Sony, oferuja zwiekszona odpornosc i wyzsza jakosc chrominancji do zastosowan nadawczych. Kasety DV staly sie dominujacym nosnikiem zapisu dla niezaleznych filmowcow, dziennikarzy i rejestratorow wydarzen pod koniec lat 90. i na poczatku lat 2000., zdobywajac trwala reputacje niezawodnego formatu akwizycji.

VOC (Creative Voice) to kontener cyfrowego audio opracowany przez Creative Technology i wprowadzony wraz z oryginalna karta Sound Blaster w 1989 roku. Sluzyl jako natywny format audio dla rodziny Sound Blaster w epoce DOS, kiedy sprzet Creative dominowal w dziedzie PC audio. Pliki VOC sa oparte na blokach: kazdy plik sklada sie z typowanych blokow danych, ktore moga przenosic 8-bitowe PCM bez znaku, 4-bitowe i 2,6-bitowe Creative ADPCM, 16-bitowe PCM ze znakiem, a takze audio zakodowane w A-law i mu-law. Struktura blokowa obsluguje rowniez interwaly ciszy, petle powtorzen i punkty znacznikowe, dajac twoorcom gier precyzyjna kontrole nad odtwarzaniem dzwieku. Istotna zaleta bylo dekodowanie na poziomie sprzetu — karty Sound Blaster mogly odtwarzac dane VOC bezposrednio przez transfer DMA, zwalniajac procesor do innych zadan w epoce, gdy cykle procesora byly na wage zlota. Format byl szeroko stosowany w grach DOS od id Software, Sierra i LucasArts. Wraz z rozwojem Windowsa i formatu WAV VOC stopniowo wypadl z glownego nurtu, lecz pozostaje wazny dla zachowania retro gier i dla kazdego, kto pracuje z archiwalnymi zbiorami audio z ery PC.