Konwerter plików DFONT do G4
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu g4 przez Internet i bezpłatnie
dfont
g4
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu G4
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format g4 lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu g4; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
G4 to monochromatyczny format obrazów oparty na standardzie kodowania faksów ITU-T Group 4 (Rekomendacja T.6), ratyfikowanym przez CCITT w 1984 roku jako ulepszenie Group 3, przeznaczone do sieci cyfrowych wolnych od błędów, takich jak ISDN, a nie analogowych linii telefonicznych. Pliki G4 zawierają 1-bitowe dane obrazowe skompresowane wyłącznie za pomocą dwuwymiarowego kodowania Modified Modified READ (MMR), gdzie każda linia skanowania jest kodowana jako zbiór różnic (elementów zmieniających się) względem linii powyżej. Przez eliminację jednowymiarowego kodowania awaryjnego i znaczników synchronizacji końca linii wymaganych przez Group 3, G4 osiąga o 20-50% lepsze stopnie kompresji na typowych stronach dokumentów, produkując jednocześnie prostszy, bardziej regularny strumień bitowy. Format jest najczęściej spotykany jako metoda kompresji w plikach TIFF (znacznik kompresji TIFF 4), gdzie stał się standardowym formatem archiwalnym dla skanowanych dokumentów w korporacyjnych systemach zarządzania dokumentami, archiwach rządowych i prawniczych systemach obrazowania. Kompresja G4 jest stosowana przy 200, 300 lub 400 dpi w zależności od zastosowania skanowania, przy czym 300 dpi jest najczęstsze dla archiwizacji dokumentów o jakości archiwalnej. Jedną z zalet jest wyjątkowa wydajność kompresji treści dokumentowych: dwuwymiarowa predykcja G4 wykorzystuje silną korelację pionową w stronach z tekstem i grafiką liniową, typowo kompresując stronę w formacie listu przy 300 dpi do 30-50 KB — mniej więcej połowę rozmiaru równoważnego kodowania Group 3. Zakorzenienie formatu w infrastrukturze zarządzania dokumentami stanowi kolejną zaletę — G4 TIFF jest wymaganym formatem wielu rządowych systemów archiwów cyfrowych, systemów archiwizacji sądowej i korporacyjnych archiwów, obsługiwanym przez każdą platformę obrazowania korporacyjnego.