Konwerter plików DFONT do AFM
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu afm przez Internet i bezpłatnie
dfont
afm
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu AFM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format afm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu afm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
AFM (Adobe Font Metrics) to format plikow metadanych w postaci tekstu jawnego, opracowany przez Adobe Systems jako uzupelnienie konturow czcionek PostScript Type 1. Wprowadzony wraz z jezykiem PostScript w 1984 roku, pliki AFM dostarczaja metryk na poziomie glifow, niezbednych aplikacjom do skladania tekstu — szerokosc poszczegolnych znakow, ramki ograniczajace, korekty par kerningu, podstawienia ligatur oraz globalne wymiary czcionki, takie jak wysokosc linii gornej i wysokosc wersalikow. Plik jest zorganizowany jako seria par slowo kluczowe-wartosc czytelnych dla czlowieka, co ulatwia inspekcje i parsowanie za pomoca prostych narzedzi do przetwarzania tekstu. Dane AFM sa niezbedne do prawidlowego skladu: bez nich silnik ukladu zna ksztalty glifow, ale nie wie, ile miejsca przydzielic kazdemu znakowi ani jak zaciesnic odstepy miedzy konkretnymi kombinacjami liter. Zaleta jest przejrzystosc formatu — poniewaz AFM to czysty tekst ASCII, dane metryczne moga byc audytowane, porownywane i kontrolowane wersjonalnie bez specjalistycznego oprogramowania. Separacja metryk od konturow to kolejna zaleta architektoniczna, pozwalajaca pojedynczemu plikowi AFM sluzyc wielu srodowiskom renderowania (ekran, druk, PDF) bez duplikowania danych glifow. Aktualna specyfikacja, wersja 4.1 opublikowana w 1998 roku, rozszerzyla format o definicje znakow zlozonych i obsluge kierunkow pisma. Chociaz nowoczesne czcionki OpenType zawieraja metryki wewnetrznie, AFM pozostaje istotny w przepływach pracy PostScript, potokach generowania PDF i starszych systemach wydawniczych opartych na czcionkach Type 1.