Konwerter plików DFONT do PCT
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu pct przez Internet i bezpłatnie
dfont
pct
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu PCT
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pct lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pct; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
PCT (znany również jako PICT) to format grafiki metaplikowej, pierwotnie opracowany przez Apple Computer i wprowadzony wraz z oryginalnym Macintoshem w styczniu 1984 roku. Pliki PCT mogą zawierać zarówno wektorowe polecenia rysunkowe, jak i rastrowe dane bitmapowe, zakodowane jako sekwencja operacji rysunkowych QuickDraw — tych samych prymitywów graficznych, które system operacyjny Macintosh używał do renderowania na ekranie. Format przeszedł przez dwie główne wersje: PICT 1, który zapisywał podstawowe operacje QuickDraw (linie, prostokąty, owale, tekst, 1-bitowe bitmapy) w kompaktowym formacie odpowiednim dla ograniczonej pamięci oryginalnego Macintosha, oraz PICT 2, wprowadzony z Color QuickDraw w 1987 roku, który rozszerzył format o obsługę 24-bitowego koloru, wielu przestrzeni kolorów i osadzonych danych skompresowanych JPEG. Pliki PCT rozpoczynają się 512-bajtowym nagłówkiem (pierwotnie używanym do informacji o resource fork), po którym następuje rozmiar obrazu, prostokąt ograniczający i sekwencja kodów operacji definiujących operacje rysunkowe. W okresie komercyjnej dominacji Macintosha, PICT był uniwersalnym formatem wymiany grafiki na Mac OS — systemowy schowek używał PICT do wszystkich graficznych operacji kopiowania/wklejania, a większość aplikacji Mac mogła importować i eksportować ten format. Jedną z zalet jest hybrydowa natura wektorowo-rastrowa: pliki PCT z ery QuickDraw zachowują zarówno skalowalne polecenia rysunkowe, jak i dane pikselowe w jednym formacie, umożliwiając niezależne od rozdzielczości wyjście dla części wektorowych. Historyczne znaczenie PICT jako natywnego formatu graficznego Mac przez całą erę klasycznego Mac OS (1984-2001) stanowi kolejny ważny wymiar. Pliki PCT pozostają czytelne przez Preview na macOS, ImageMagick, XnView, LibreOffice i GIMP.