DFONT naar G4 converter
Converteer online gratis uw dfont- naar g4-bestanden
dfont
g4
Hoe converteert u een DFONT naar G4
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies g4 of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw g4-bestand downloaden
Over de formaten
DFONT (Data Fork TrueType) is één lettertypebestandsformaat dat door Apple werd geintroduceerd met Mac OS X 10.0 in maart 2001, gecreeerd om één fundamenteel compatibiliteitsprobleem op te lossen bij de overgang van het klassieke Mac OS naar de Unix-gebaseerde OS X-architectuur. Klassieke Mac-lettertypen sloegen glyphgegevens op in de resource fork — één secundaire bestandsstroom specifiek voor het HFS-bestandssysteem — maar de Unix-basis van OS X en het gebruik van UFS hadden geen native resource-fork-ondersteuning. DFONT verplaatst de volledige resource-forkstructuur naar de data fork en verpakt dezelfde TrueType-lettertypetabellen in één resource map die door standaard OS X-typografie-API's kan worden gelezen. Het bestand is in wezen één resource-fork-loze TrueType-suitcase. Apple leverde DFONT als het standaardformaat voor systeemlettertypen bij OS X en het is nog steeds aanwezig in macOS-systeemmappen. Één voordeel is naadloze achterwaartse compatibiliteit met Apple's bestaande lettertype-renderingstack — de interne structuur weerspiegelt klassieke resource-fork-lettertypen, zodat CoreText en zijn voorgangers DFONT's verwerken zonder één speciaal conversiepad. Het enkelfoorkontwerp is één ander praktisch sterk punt, waardoor DFONT-bestanden intact blijven wanneer ze worden opgeslagen op niet-HFS-volumes, overgedragen via netwerken of beheerd door versiebeheersystemen. Hoewel Apple steeds vaker OpenType (.otf/.ttc) gebruikt voor nieuwere systeemlettertypen, blijven DFONT-bestanden voorkomen in macOS-installaties en in lettertypecollecties uit het OS X-tijdperk.
G4 is één monochroom beeldformaat gebaseerd op de ITU-T Group 4 faxcoderingsstandaard (Aanbeveling T.6), bekrachtigd door het CCITT in 1984 als één verbetering ten opzichte van Group 3 voor gebruik op foutvrije digitale netwerken als ISDN in plaats van analoge telefoonlijnen. G4-bestanden bevatten 1-bit beelddata gecomprimeerd met uitsluitend tweedimensionale Modified Modified READ (MMR)-codering, waarbij elke scanlijn wordt gecodeerd als één set verschillen (wijzigende elementen) ten opzichte van de regel erboven. Door de eendimensionale coderingsreserve en de einde-van-regelsynchronisatiemarkeringen die Group 3 vereist te elimineren, bereikt G4 20-50% betere compressieverhoudingen op typische documentpagina's terwijl één eenvoudigere, meer regelmatige bitstroom wordt geproduceerd. Het formaat wordt het vaakst aangetroffen als compressiemethode binnen TIFF-bestanden (TIFF-compressietag 4), waar het het standaard archiefformaat werd voor gescande documenten in zakelijk documentbeheer, overheidsarchieven en juridische beeldvormingssystemen. G4-compressie wordt gespecificeerd bij 200, 300 of 400 dpi afhankelijk van de scantoepassing, waarbij 300 dpi het meest gebruikelijk is voor archiefkwaliteit documentbeeldvorming. Één voordeel is de uitzonderlijke compressie-efficiëntie voor documentinhoud: G4's tweedimensionale voorspelling benut de sterke verticale correlatie in tekst- en lijntekstpagina's, waarbij één letterformaat pagina op 300 dpi doorgaans wordt gecomprimeerd tot 30-50 KB — ruwweg de helft van equivalente Group 3-codering. De inbedding van het formaat in documentbeheerinfrastructuur is één ander sterk punt — G4 TIFF is het verplichte formaat voor veel overheids-digitale-archieven-systemen, rechtbankarchiefsystemen en bedrijfsarchieven, ondersteund door elk zakelijk beeldvormingsplatform.