Konwerter plików DFONT do TTF
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu ttf przez Internet i bezpłatnie
dfont
ttf
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu TTF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format ttf lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu ttf; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
TTF (TrueType Font) to skalowalny format czcionek obrysowych opracowany przez Apple Computer pod koniec lat 80. i po raz pierwszy dostarczony z Mac System 7 w dniu 13 maja 1991 roku. Microsoft nabyl licencje na te technologie wkrotce potem i właczyl obsluge TrueType do Windows 3.1 w 1992 roku, ustanawiajac go jako dominujaca technologie czcionek desktopowych na ponad dekade. TrueType opisuje ksztalty glifow za pomoca kwadratowych splajnow Beziera — matematycznie prostszych niz kubiczne krzywe Beziera w czcionkach PostScript — przechowywanych obok poteznego zestawu instrukcji (jezyka "wskazywania"), ktory kontroluje dokladnie, jak kontury sa rasteryzowane przy kazdym rozmiarze pikselowym. To oparte na instrukcjach wskazywanie daje projektantom czcionek kontrole na poziomie pikseli nad renderowaniem w malych rozmiarach na ekranach o niskiej rozdzielczosci, tworzac wyjatkowo ostry tekst. Format przechowuje wszystkie dane czcionki — kontury, metryki, kerning, nazewnictwo i wskazywanie — w jednym pliku zorganizowanym jako katalog oznaczonych tabel danych. Zaleta jest uniwersalna obsluga platform: pliki TTF renderuja sie natywnie na Windows, macOS, Linux, iOS, Android i praktycznie kazdym systemie operacyjnym i przegladarce internetowej bez konwersji lub wtyczek. System wskazywania kodem bajtowym to kolejna wyrożniajaca moc, umozliwiajaca jakosc renderowania ekranowego, ktora pozostawala lepsza od konkurencyjnych technologii az do momentu, gdy wyswietlacze o wysokiej gestosci pikseli zmniejszyly znaczenie optymalizacji na poziomie pikseli. Architektura oparta na tabelach TrueType okazala sie rowniez niezwykle rozszerzalna, sluzac jako fundament strukturalny specyfikacji OpenType, ktora dodala zaawansowane cechy typograficzne i obsluge konturow PostScript na szczycie kontenera TrueType.