Konwerter plików DFONT do PNG
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu png przez Internet i bezpłatnie
dfont
png
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu PNG
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format png lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu png; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
PNG (Portable Network Graphics) to bezstratny rastrowy format obrazów opracowany przez PNG Development Group i opublikowany jako rekomendacja W3C 1 października 1996 roku, stworzony jako wolna od patentów alternatywa dla GIF po kontrowersji związanej z patentem LZW firmy Unisys. PNG wykorzystuje dwuetapowy potok kompresji: filtr predykcji wybiera optymalne przetwarzanie wstępne dla każdego wiersza (brak, sub, up, average lub Paeth), a następnie kompresja DEFLATE koduje przefiltrowane dane. Format obsługuje bogate tryby kolorów — 1/2/4/8/16-bitową skalę szarości, 8/16-bitowy kolor true color na kanał i indeksowany kolor z paletami do 256 wpisów — wszystko z opcjonalną przezroczystością alfa, od pojedynczego przezroczystego koloru po pełny kanał alfa na piksel z 256 lub 65536 poziomami. PNG przechowuje również korekcję gamma, profile kolorów ICC, metadane tekstowe i sugerowany kolor tła. Jedną z zalet jest bezstratna kompresja z przezroczystością — PNG zachowuje każdy piksel dokładnie, jednocześnie obsługując płynne półprzezroczyste krawędzie, co czyni go standardowym formatem dla grafiki internetowej, elementów interfejsu, logotypów, zrzutów ekranu i dowolnego obrazu, gdzie artefakty są niedopuszczalne. Uniwersalne wsparcie to kolejna kluczowa zaleta: każda przeglądarka, system operacyjny, edytor graficzny i biblioteka programistyczna obsługuje PNG natywnie. Format okazał się niezwykle trwały — po blisko trzech dekadach PNG pozostaje domyślnym bezstratnym formatem obrazów w sieci. Choć nowsze formaty oferują lepszą kompresję, połączenie bezstratnej jakości, pełnej przezroczystości i absolutnej wszechobecności PNG czyni go niezastąpionym.