Konwerter plików DFONT do PNM
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu pnm przez Internet i bezpłatnie
dfont
pnm
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu PNM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pnm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pnm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
PNM (Portable Any Map) to zbiorcze oznaczenie w rodzinie Netpbm obejmujące wszystkie trzy klasyczne formaty portable map: PBM (Portable BitMap dla obrazów monochromatycznych), PGM (Portable GrayMap dla skali szarości) i PPM (Portable PixMap dla kolorowych). Stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus, PNM nie jest odrębnym formatem z własną liczbą magiczną, lecz zbiorczą nazwą wskazującą, że może być użyty dowolny z trzech bazowych formatów. Gdy oprogramowanie odczytuje plik PNM, bada liczbę magiczną (P1/P4 dla PBM, P2/P5 dla PGM, P3/P6 dla PPM) i przetwarza odpowiednio; gdy zapisuje plik PNM, wybiera najodpowiedniejszy podformat na podstawie zawartości obrazu. Ta konwencja pozwala potokom przetwarzania Netpbm przekazywać obrazy między narzędziami bez konieczności śledzenia przez użytkownika, który konkretny format jest w użyciu — każde narzędzie w łańcuchu akceptuje wejście PNM i produkuje wyjście PNM, z formatem wybieranym automatycznie. Zestaw narzędzi Netpbm zawiera setki narzędzi wiersza poleceń do manipulacji obrazami: skalowanie, obrót, korekta kolorów, kompozytowanie, konwersja formatów, kwantyzacja i analiza — wszystkie operujące na PNM jako wspólnym formacie wymiany. Jedną z zalet jest kompozycyjność potoków: narzędzia Netpbm mogą być łączone za pomocą potoków Unix (np. pnmflip | pnmscale | ppmquant | ppmtogif) do budowania złożonych operacji przetwarzania obrazów z prostych prymitywów, zgodnie z filozofią Unix małych, skoncentrowanych narzędzi. Wieloplatformowa dostępność rodziny formatów i wsparcie językowe to kolejna zaleta — praktycznie każda biblioteka przetwarzania obrazów w każdym języku programowania potrafi odczytywać i zapisywać warianty PNM. Pliki PNM są obsługiwane przez ImageMagick, GIMP i wszystkie główne narzędzia do obrazów.