Konwerter plików DFONT do PALM
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu palm przez Internet i bezpłatnie
dfont
palm
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu PALM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format palm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu palm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
PALM to bitmapowy format obrazów używany przez system operacyjny Palm OS, wprowadzony w 1996 roku wraz z oryginalnym Palm Pilot 1000. Pliki bitmapowe Palm przechowują obrazy rastrowe w formatach zoptymalizowanych pod kątem ekstremalnie ograniczonego sprzętu wczesnych urządzeń przenośnych Palm — oryginalne modele posiadały monochromatyczny (2-odcieniowy) wyświetlacz 160x160 pikseli, 128 KB RAM i procesor Motorola 68328 o taktowaniu 16 MHz. Format ewoluował przez kilka wersji w miarę ulepszania sprzętu Palm: PalmOS 1.0 obsługiwał 1-bitowy tryb monochromatyczny, późniejsze wersje dodały 2-bitowy (4 odcienie szarości), 4-bitowy (16 odcieni), 8-bitowy (256 kolorów), a ostatecznie 16-bitowy (65536 kolorów) tryb bezpośrednich kolorów. Bitmapy Palm używają prostego nagłówka określającego szerokość, wysokość, bajty wiersza, flagi i głębię bitową, po którym następują dane pikseli, które mogą opcjonalnie wykorzystywać kompresję Scanline (kodowanie długości serii podobne do PackBits) lub gęste pakowanie. Format obsługuje również rodziny bitmap — wiele wersji tego samego obrazu w różnych głębiach bitowych połączonych razem, pozwalając systemowi operacyjnemu wybrać najlepszą wersję dla możliwości wyświetlacza bieżącego urządzenia. Jedną z zalet jest dokumentowanie wczesnej ery informatyki mobilnej: Palm OS był dominującą platformą urządzeń przenośnych końca lat 90. i początku 2000., a pliki bitmapowe Palm z aplikacji, gier i treści tamtej ery stanowią ważne artefakty historii komputerów mobilnych. Funkcja rodziny bitmap o wielu głębiach to kolejna godna uwagi cecha projektowa — pojedynczy zasób mógł obsługiwać urządzenia od monochromatycznych Palm Pilotów po 16-bitowe kolorowe Sony CLIE i Palm Tungsten. Bitmapy PALM są obsługiwane przez ImageMagick, narzędzia pilot-link i narzędzia emulatorów Palm.