Konwerter plików DFONT do PGM
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu pgm przez Internet i bezpłatnie
dfont
pgm
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu PGM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pgm lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pgm; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
PGM (Portable Graymap) to członek rodziny formatów obrazów Netpbm odpowiadający za skalę szarości, stworzony przez Jefa Poskanzera w 1988 roku jako część zestawu narzędzi Pbmplus dla systemów Unix. PGM przechowuje jednokanałowe obrazy intensywności, gdzie każdy piksel zawiera wartość szarości od 0 (czarny) do określonego przez użytkownika maksimum (zwykle 255 dla 8-bitowego lub 65535 dla 16-bitowego). Format istnieje w wersji ASCII (liczba magiczna P2), gdzie wartości pikseli są zapisywane jako dziesiętne liczby tekstowe oddzielone białymi znakami, oraz binarnej (liczba magiczna P5), gdzie wartości są przechowywane jako surowe bajty. Oba warianty zaczynają się od nagłówka określającego liczbę magiczną, szerokość, wysokość i maksymalną wartość szarości. PGM został zaprojektowany jako pośrednik w skali szarości w filozofii potoku konwersja-przetwarzanie-konwersja Netpbm: obrazy źródłowe z dowolnego formatu są konwertowane do PGM, przetwarzane za pomocą rozbudowanej biblioteki narzędzi wiersza poleceń Netpbm, a następnie konwertowane do formatu docelowego. Jedną z zalet jest przejrzystość formatu — wariant ASCII sprawia, że dane obrazu są bezpośrednio czytelne przez człowieka i łatwo przetwarzane przez narzędzia tekstowe, co jest nieocenione przy debugowaniu i edukacji. Adopcja przez środowisko naukowe i społeczność wizji komputerowej to kolejna praktyczna zaleta: prosta jednokanałowa reprezentacja PGM czyni go naturalnym formatem dla algorytmów analizy obrazu. Format jest obsługiwany przez ImageMagick, GIMP i niezliczone biblioteki przetwarzania obrazów.