Konwerter plików DFONT do FAX
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu fax przez Internet i bezpłatnie
dfont
fax
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu FAX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format fax lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu fax; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
FAX to ogólne rozszerzenie plików obrazów powiązane z formatami transmisji faksowej, ustandaryzowanymi przez ITU-T (wcześniej CCITT), z bazowym standardem kompresji Group 3 ratyfikowanym w 1980 roku. Pliki FAX zwykle zawierają monochromatyczne (1-bitowe, czarno-białe) dane obrazowe skompresowane za pomocą kodowania Modified Huffman (MH) zdefiniowanego w Rekomendacji ITU-T T.4, które przypisuje kody o zmiennej długości do serii kolejnych białych lub czarnych pikseli wzdłuż każdej linii skanowania. Standardowa rozdzielczość faksów Group 3 wynosi 204x98 dpi (tryb normalny) lub 204x196 dpi (tryb wysokiej jakości), odzwierciedlając możliwości termicznych i laserowych urządzeń faksowych tamtej epoki. Pliki FAX spotykane w formie cyfrowej to często surowe strumienie bitowe zakodowane Group 3 lub opakowania TIFF z kompresją CCITT Group 3 (znacznik kompresji TIFF 3). Schemat kodowania Group 3 jest wysoce wydajny dla typowych dokumentów biznesowych — stron z przewagą białej przestrzeni i czarnego tekstu — osiągając stopnie kompresji od 10:1 do 20:1 w porównaniu z nieskompresowanymi bitmapami. Jedną z zalet jest uniwersalna kompatybilność z systemami faksowymi: kodowanie Group 3 jest obowiązkowym standardem bazowym dla wszystkich urządzeń faksowych na świecie, co oznacza, że pliki FAX zawierają dane dokładnie w formacie transmitowanym przez linie telefoniczne, bez strat wynikających z transkodowania. Rola formatu w historii komunikacji biznesowej dodaje kolejny wymiar — miliardy transmisji faksowych z wykorzystaniem tego kodowania przeniosły dokumenty prawne, kartoteki medyczne i korespondencję biznesową przez dziesiątki lat. Obrazy FAX można przeglądać i konwertować za pomocą LibreOffice, ImageMagick, GIMP oraz standardowych systemów zarządzania dokumentami.