Konwerter plików ERF (RAW) do DDS
Konwertuj swoje pliki w formacie erf do formatu dds przez Internet i bezpłatnie
erf
dds
Jak przekonwertować plik w formacie ERF do formatu DDS
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format dds lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu dds; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
ERF to własnościowy format obrazów RAW stosowany przez cyfrowe aparaty dalmierzowe firmy Epson, w szczególności R-D1 wydany w 2004 roku — pierwszy na świecie cyfrowy aparat dalmierzowy — oraz jego następców R-D1s i R-D1x. Pliki ERF rejestrują nieprzetworzony 12-bitowy odczyt z matrycy CCD o rozmiarze APS-C (chip o rozdzielczości 6,1 megapiksela z wzorcem Bayera), zachowując pełen zakres dynamiczny i głębię kolorów przed demozaikowaniem, balansem bieli czy przetwarzaniem krzywej tonalnej. Format wykorzystuje strukturę kontenera opartą na TIFF ze specyficznymi dla Epsona znacznikami metadanych, które rejestrują parametry fotografowania, informacje o obiektywie (wprowadzane ręcznie przez pierścień przysłony, ponieważ obiektywy dalmierzowe nie mają kontaktów elektronicznych) oraz odczyty unikalnych analogowych wskaźników aparatu. Seria R-D1 zajmuje szczególne miejsce w historii fotografii jako aparat, który przyniósł cyfrową rejestrację obiektywom Leica z mocowaniem M, a pliki ERF z tych aparatów są cenione przez kolekcjonerów i entuzjastów. Jedną z zalet jest unikatowy charakter obrazowania: połączenie odpowiedzi tonalnej sensora CCD i jakości optycznej klasycznych obiektywów dalmierzowych daje w plikach ERF odmienny wygląd, który wielu fotografów uważa za bliższy filmowi niż wyniki aparatów CMOS. Praktyczna dostępność to kolejna mocna strona — pomimo rzadkości aparatu, pliki ERF są obsługiwane przez Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw, RawTherapee i inne nowoczesne oprogramowanie do przetwarzania RAW.
DDS (DirectDraw Surface) to kontenerowy format przechowywania skompresowanych i nieskompresowanych tekstur, map sześciennych, tekstur wolumetrycznych oraz łańcuchów mipmap, wprowadzony przez Microsoft wraz z DirectX 7.0 dnia 22 września 1999 roku. Pliki DDS są projektowane z myślą o bezpośredniej konsumpcji przez GPU: dane pikseli są zapisywane w formatach, które sprzęt graficzny może dekompresować bezpośrednio podczas renderowania — głównie kompresja blokowa S3TC/DXTn (DXT1, DXT3, DXT5), a w nowszych wersjach DirectX tryby BC4 do BC7 — eliminując etap dekompresji po stronie CPU wymagany przez formaty takie jak PNG czy JPEG. Struktura pliku zaczyna się od liczby magicznej i 124-bajtowego nagłówka określającego szerokość, wysokość, format pikseli, liczbę mipmap oraz opcjonalny rozszerzony nagłówek DX10 dla nowszych trybów kompresji, po czym następują surowe dane powierzchni. DDS obsługuje tekstury 2D, mapy sześcienne (sześć ścian do mapowania środowiska), tekstury wolumetryczne/3D oraz tablice tekstur, każde z wstępnie obliczonymi łańcuchami mipmap pozwalającymi GPU próbkować wersje o odpowiednim rozmiarze na różnych dystansach. Jedną z zalet jest wydajność renderowania: ponieważ GPU odczytuje dane DDS bezpośrednio bez narzutu dekompresji, ładowanie tekstur jest dramatycznie szybsze niż w przypadku tradycyjnych formatów obrazów, a skompresowane dane pozostają skompresowane w pamięci wideo, pozwalając zmieścić więcej tekstur w VRAM jednocześnie. Dominacja formatu w tworzeniu gier stanowi kolejną kluczową zaletę — DDS jest standardowym formatem tekstur dla aplikacji DirectX, natywnie obsługiwanym przez Unreal Engine, Unity i praktycznie każdy silnik gier PC, a także przez edytory obrazów takie jak GIMP (z wtyczką), Paint.NET, Photoshop (poprzez wtyczkę NVIDIA) i ImageMagick.