Konwerter plików DFONT do VIFF
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu viff przez Internet i bezpłatnie
dfont
viff
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu VIFF
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format viff lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu viff; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
VIFF (Visualization Image File Format) to naukowy format obrazów opracowany przez Khoral Research (pierwotnie na University of New Mexico), pojawiający się po raz pierwszy około 1990 roku wraz ze środowiskiem programowania wizualnego Khoros do przetwarzania obrazów i wizualizacji danych. Pliki VIFF wykorzystują 1024-bajtowy nagłówek, po którym następują opcjonalne dane mapy kolorów i same dane obrazu, z nagłówkiem zawierającym szczegółowe specyfikacje: typ przechowywania danych (bit, bajt, short, integer, float, double, complex), kodowanie danych (brak, CCITT Group 3/4), model przestrzeni kolorów (brak, generyczny, RGB, HSI, CMYK i inne) oraz obsługę obrazów wielopasmowych (wielokanałowych) z dowolną liczbą pasm. Format obsługuje sygnały jednowymiarowe, obrazy dwuwymiarowe, wolumeny trójwymiarowe i dane lokalizacyjne (rzadkie współrzędne pikseli), co czyni go wszechstronnym wykraczając poza proste przechowywanie obrazów. VIFF został zaprojektowany dla środowiska programowania wizualnego Khoros/VisiQuest, w którym użytkownicy budowali potoki przetwarzania obrazów, łącząc węzły przetwarzania w graficznym płótnie — podejście, które wpłynęło na późniejsze systemy takie jak AVS, MATLAB Simulink i LabVIEW. Jedną z zalet jest wierność danych naukowych: VIFF obsługuje pełen zakres typów numerycznych używanych w obliczeniach naukowych (w tym liczby zespolone i wartości zmiennoprzecinkowe podwójnej precyzji), natywnie przechowuje wielopasmowe zbiory danych i przenosi metadane kalibracyjne — co czyni go odpowiednim dla zastosowań teledetekcji, obrazowania medycznego i analizy widmowej, gdzie ogólne formaty obrazów tracą informacje. Związek formatu z paradygmatem programowania wizualnego Khoros stanowi kolejny godny uwagi wymiar — VIFF był standardowym formatem we/wy jednego z najbardziej wpływowych wczesnych środowisk programowania wizualnego dla naukowej analizy obrazów. Pliki VIFF mogą być odczytywane przez ImageMagick i starsze instalacje Khoros/VisiQuest.