Konwerter plików DFONT do SIX
Konwertuj swoje pliki w formacie dfont do formatu six przez Internet i bezpłatnie
dfont
six
Jak przekonwertować plik w formacie DFONT do formatu SIX
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format six lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu six; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
DFONT (Data Fork TrueType) to format plikow czcionek wprowadzony przez Apple wraz z Mac OS X 10.0 w marcu 2001 roku, stworzony w celu rozwiazania fundamentalnego problemu kompatybilnosci w przejsciu z klasycznego Mac OS do architektury OS X opartej na Uniksie. Klasyczne czcionki Mac przechowywaly dane glifow w resource fork — drugorzednym strumieniu plikow specyficznym dla systemu plikow HFS — ale unixowy fundament OS X i jego uzycie UFS nie mialy natywnej obslugi resource fork. DFONT przenosi cala strukture resource fork do data fork, opakowujac te same tabele czcionek TrueType w mape zasobow, ktora standardowe API typograficzne OS X moga odczytac. Plik jest w istocie walizka TrueType bez resource fork. Apple dostarczal DFONT jako domyslny format czcionek systemowych dostarczanych z OS X i pozostaje on obecny w katalogach systemowych macOS. Zaleta jest plynna kompatybilnosc wsteczna ze stosem renderowania czcionek Apple — wewnetrzna struktura odzwierciedla klasyczne czcionki resource fork, wiec CoreText i jego poprzednicy obsluguja pliki DFONT bez zadnej specjalnej sciezki konwersji. Jednoplikowa konstrukcja to kolejny praktyczny atut, zapewniajacy, ze pliki DFONT przetrwaja nienaruszone przy przechowywaniu na wolumenach innych niz HFS, transferze przez sieci lub zarzadzaniu systemami kontroli wersji. Chociaz Apple coraz czesciej przechodzi na OpenType (.otf/.ttc) dla nowszych czcionek systemowych, pliki DFONT nadal pojawiaja sie w instalacjach macOS oraz w kolekcjach czcionek z ery OS X.
SIX to rozszerzenie pliku dla danych graficznych SIXEL (Six Pixel) — bitmapowego formatu graficznego opracowanego przez Digital Equipment Corporation (DEC) w 1983 roku i wprowadzonego z drukarką igłową LA50. SIXEL koduje obrazy jako sekwencję znaków ASCII do druku, gdzie każdy znak reprezentuje kolumnę sześciu pionowych pikseli ('sixel') — wartość ASCII znaku minus 63 daje 6-bitowy wzorzec binarny, z każdym bitem sterującym jednym pikselem w pionowej kolumnie. Kodowanie jest zorganizowane jako seria pasm sixel (każde o wysokości sześciu pikseli) na szerokość obrazu, ze sekwencjami sterującymi do wyboru koloru (do 256 rejestrów ze specyfikacją HLS lub RGB), liczbami powtórzeń (kodowanie długości serii dla wydajności), powrotu karetki i nowej linii. Dane SIXEL są transmitowane do urządzenia wyjściowego za pomocą standardowego protokołu sekwencji ucieczki DEC, osadzone w strumieniu tekstu obok zwykłego wyjścia znakowego. Pierwotnie zaprojektowany dla linii drukarek DEC, a następnie obsługiwany przez terminale DEC serii VT (VT240, VT330, VT340), SIXEL doświadczył niezwykłego odrodzenia we współczesnym oprogramowaniu emulatorów terminali. Jedną z zalet jest natywne wyświetlanie obrazów w terminalu: SIXEL pozwala renderować obrazy bezpośrednio w sesji terminala tekstowego bez konieczności korzystania z graficznego systemu okien, umożliwiając narzędziom wiersza poleceń wyświetlanie wykresów, fotografii i podglądów w tekście. Ta zdolność napędziła adopcję w nowoczesnych terminalach takich jak mlterm, xterm, WezTerm i foot. Dane SIX/SIXEL mogą być generowane przez ImageMagick, libsixel i chafa oraz wyświetlane w każdym emulatorze terminala obsługującym SIXEL.