Konwerter plików CID do PAM
Konwertuj swoje pliki w formacie cid do formatu pam przez Internet i bezpłatnie
cid
pam
Jak przekonwertować plik w formacie CID do formatu PAM
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format pam lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu pam; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.
PAM (Portable Arbitrary Map) to rastrowy format obrazów dodany do rodziny Netpbm około roku 2000 przez Bryana Hendersona, opiekuna Netpbm, jako uogólnienie unifikujące i rozszerzające oryginalne formaty PBM, PGM i PPM. Tam, gdzie klasyczne formaty Netpbm obsługują po jednym typie obrazu (PBM dla dwupoziomowych, PGM dla skali szarości, PPM dla kolorowych), PAM zapewnia pojedynczy format mogący reprezentować dowolną kombinację kanałów, głębi bitowych i typów obrazów dzięki elastycznemu nagłówkowi ASCII. Nagłówek PAM wykorzystuje pary klucz-wartość: WIDTH, HEIGHT, DEPTH (liczba kanałów), MAXVAL (maksymalna wartość próbki, do 65535) i TUPLTYPE (ciąg identyfikujący typ obrazu — BLACKANDWHITE, GRAYSCALE, RGB, GRAYSCALE_ALPHA, RGB_ALPHA lub typy niestandardowe). Po nagłówku dane pikseli są przechowywane binarnie, z każdą próbką zajmującą jeden lub dwa bajty w zależności od MAXVAL. Kluczową innowacją PAM w porównaniu z poprzednikami jest natywna obsługa kanału alfa: typy GRAYSCALE_ALPHA (2-kanałowy) i RGB_ALPHA (4-kanałowy) zapewniają przezroczystość bez konieczności stosowania osobnego pliku maski — coś, czego oryginalne formaty PBM/PGM/PPM nie potrafiły wyrazić. Jedną z zalet jest unifikacja formatów: pojedyncza implementacja odczytu PAM obsługuje obrazy monochromatyczne, w skali szarości, kolorowe i z kanałem alfa, eliminując potrzebę osobnych parserów dla każdego wariantu Netpbm. Rozszerzalny mechanizm TUPLTYPE to kolejna praktyczna zaleta — niestandardowe konfiguracje kanałów (multispektralne, głębia + kolor lub dowolne specyficzne dla aplikacji) mogą być reprezentowane i etykietowane bez modyfikacji specyfikacji formatu. PAM jest obsługiwany przez narzędzia Netpbm, ImageMagick, GIMP i biblioteki programistyczne przetwarzające rodzinę Netpbm.