Konwerter plików CID do HRZ

Konwertuj swoje pliki w formacie cid do formatu hrz przez Internet i bezpłatnie

Upuść pliki tutaj. 1 GB Maksymalny rozmiar pliku lub Zapisz się
do
Facebook Amazon Microsoft Tesla Nestle Walmart L'Oreal

Jak przekonwertować plik w formacie CID do formatu HRZ

1

Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.

2

Wybierz format hrz lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).

3

Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu hrz; od razu po konwersji możesz go pobrać.

O formatach

CID (Character Identifier) to architektura czcionek opracowana przez Adobe Systems i wyspecyfikowana w czerwcu 1993 roku w celu sprostania wyzwaniom zwiazanym z czcionkami zawierajacymi bardzo duze zestawy glifow, szczegolnie dla pism CJK (chinskiego, japonskiego, koreanskiego). Tradycyjne czcionki PostScript identyfikuja glify po nazwie, co staje sie niepraktyczne, gdy czcionka zawiera dziesiatki tysiecy znakow — typowa czcionka japonska moze zawierac ponad 20 000 glifow. Czcionki z kluczem CID zastepuja nazwy glifow identyfikatorami numerycznymi zorganizowanymi wedlug kolekcji i kolejnosci znakow (takich jak Adobe-Japan1 lub Adobe-GB1), drastycznie redukujac narzut dostepu do glifow i wyodrebniania podzbiorow. Architektura definiuje trzy typy czcionek PostScript: Type 9 (kontury Type 1 z kluczem CID), Type 10 (Type 3 z kluczem CID) i Type 11 (Type 42/TrueType z kluczem CID). Glowna zaleta jest wydajna obsluga ogromnych zestawow znakow — podejscie numeryczne CID eliminuje koszt pamieci i przetwarzania utrzymywania tysiecy łancuchow nazw glifow. Czcionki CID obsluguja rowniez zaawansowane zasoby CMap mapujace wartosci kodowania na identyfikatory CID, umozliwiajac jednej czcionce obsluge wielu schematow kodowania (Unicode, Shift-JIS, Big5) bez duplikowania danych glifow. Architektura dobrze integruje sie z wyodrebnianiem podzbiorow PDF, pozwalajac dokumentom osadzac tylko te glify, ktore sa rzeczywiscie uzywane. Technologia z kluczem CID polozyla fundamenty pod obsluge CJK zarowno w OpenType, jak i nowoczesnych przepływach pracy PDF, i pozostaje aktywna w profesjonalnej produkcji poligraficznej CJK i systemach przetwarzania dokumentow na calym swiecie.
Twórca: Adobe Systems
Pierwsze wydanie: 11 czerwca 1993
HRZ to prosty rastrowy format obrazów powiązany z telewizją wolnoskanującą (SSTV) — metodą przesyłania nieruchomych obrazów przez fale radiowe, stosowaną przez radioamatorów od końca lat 50., kiedy Copthorne Macdonald zapoczątkował tę technologię. Pliki HRZ przechowują obrazy o stałej rozdzielczości 256x240 pikseli w surowym formacie RGB, z każdym pikselem reprezentowanym jako trzy bajty (czerwony, zielony, niebieski) po 8 bitów na kanał, co daje nieskompresowane pliki o dokładnie 184 320 bajtach. Format nie posiada nagłówka, metadanych ani kompresji — plik stanowi po prostu sekwencyjny zrzut surowych danych pikseli w kolejności wierszowej. Ta skrajna prostota odzwierciedla pochodzenie formatu ze społeczności radioamatorskiej, gdzie obrazy SSTV są transmitowane jako tony dźwiękowe kodujące wartości luminancji i chrominancji przez wąskopasmowe kanały radiowe na falach krótkich (HF). Stała rozdzielczość 256x240 odpowiada typowym trybom transmisji SSTV, a pliki HRZ służą jako cyfrowy nośnik rejestracji lub przechowywania odebranych transmisji SSTV. Jedną z zalet jest struktura o zerowym narzucie: bez potrzeby parsowania, dekompresji czy przetwarzania metadanych, pliki HRZ mogą być odczytywane przez dowolny program zdolny do wczytania surowych danych pikseli o znanych wymiarach — pojedynczą funkcją w praktycznie każdym języku programowania. Związek formatu z kulturą radioamatorskiego SSTV to kolejny godny uwagi aspekt: pliki HRZ dokumentują unikalną formę komunikacji obrazowej, w której operatorzy przesyłają fotografie na tysiące kilometrów za pomocą wyłącznie fal radiowych i kodowania dźwiękowego. Pliki HRZ można otwierać za pomocą ImageMagick, GIMP i specjalistycznego oprogramowania SSTV.
Twórca: SSTV Community
Pierwsze wydanie: 1985