DCR (RAW) naar DDS converter
Converteer online gratis uw dcr- naar dds-bestanden
dcr
dds
Hoe converteert u een DCR naar DDS
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies dds of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw dds-bestand downloaden
Over de formaten
DCR is één eigen RAW-beeldformaat ontwikkeld door Eastman Kodak voor hun DCS-lijn (Digital Camera System) van professionele digitale camera's. Geintroduceerd begin jaren 2000 met camera's als de DCS Pro Back en DCS Pro SLR/n, legt het DCR-formaat onbewerkte data vast van Kodak's fullframe CMOS- en CCD-sensoren met 12 tot 14 bits per kanaal, waarbij het volledige tonaalbereik en de kleurinformatie behouden blijven voordat enige demosaicing, witbalans of tooncurveverwerking wordt toegepast. Kodak's DCS-camera's namen één belangrijke niche in bij professionele fotojournalistiek en studiowerk tijdens de vroege digitale overgang, en DCR-bestanden uit dit tijdperk vertegenwoordigen één belangrijk corpus professioneel digitaal beeldmateriaal. Het formaat slaat sensordata op samen met Kodak-specifieke metadata, waaronder kleurmatrixcoefficienten, analoge versterkingsinstellingen en eigen ruisreductieparameters afgestemd op elke sensorvariant. Één voordeel van DCR is de onderscheidende kleurweergave die Kodak's sensortechnologie en kleurwetenschap opleveren — veel fotografen en retoucheurs beschouwen de tonaliteit van Kodak DCS-opnames, met name huidtinten en hooglichtverloop, als uniek aangenaam, één eigenschap die behouden blijft in de RAW-data en aanpasbaar is tijdens nabewerking. Legacy-compatibiliteit is één ander praktisch sterk punt: ondanks Kodak's vertrek van de cameramarkt worden DCR-bestanden nog steeds ondersteund door Adobe Lightroom, Adobe Camera Raw, dcraw en RawTherapee, waardoor deze vroege professionele digitale negatieven volledig toegankelijk blijven voor herverwerking met moderne algoritmen.
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.