Konwerter plików PT3 do XV
Konwertuj swoje pliki w formacie pt3 do formatu xv przez Internet i bezpłatnie
pt3
xv
Jak przekonwertować plik w formacie PT3 do formatu XV
Wybierz pliki z komputera, dysku Google, usługi Dropbox, adresu URL lub po prostu przeciągnij plik na stronę.
Wybierz format xv lub inny potrzebny Ci format (spośród ponad 200 wspieranych formatów).
Poczekaj, aż plik zostanie przekonwertowany do formatu xv; od razu po konwersji możesz go pobrać.
O formatach
PT3 (PostScript Type 3) to format czcionek zdefiniowany jako czesc specyfikacji jezyka PostScript, wprowadzony przez Adobe Systems w 1984 roku. W odroznieniu od czcionek Type 1, ktore uzywaja ograniczonego podzbioru operatorow PostScript zoptymalizowanych pod wskazywanie i wydajne renderowanie, czcionki Type 3 pozwalaja na uzycie pelnego jezyka PostScript do opisu kazdego glifu. Oznacza to, ze glify moga zawierac stopniowane wypelnienia, odcienie szarosci, zlozone operacje na sciezkach, kolor, a nawet obrazy bitmapowe — mozliwosci nieosiagalne w ograniczonym interpreterze charstringow Type 1. Adobe poczatkowo utrzymywalo specyfikacje Type 1 w tajemnicy jako format wlascicielski, wiec zewnetrzne odlewnie czcionek i deweloperzy, ktorzy chcieli tworzyc czcionki zgodne z PostScript, musieli uzywac publicznie udokumentowanego formatu Type 3 w latach 80. Godna uwagi zaleta jest swoboda tworczą: poniewaz dowolny poprawny program PostScript moze definiowac glif, projektanci moga tworzyc dekoracyjne, ilustrowane i teksturowane formy literowe wykraczajace daleko poza proste wypelnienia konturow. Otwartosc formatu byla kolejnym praktycznym atutem tamtej epoki, umozliwiajac kazdemu tworzenie czcionek PostScript bez licencjonowania wlascicielskiej technologii wskazywania Adobe. Jednak czcionki Type 3 nie posiadaja mechanizmow wskazywania, ktore czynia tekst Type 1 ostrym w malych rozmiarach i niskich rozdzielczosciach, co ograniczalo ich zastosowanie w tekscie glownym. Gdy Adobe opublikowalo specyfikacje Type 1 w marcu 1990 roku, wiekszosc odlewni przeszla na format ze wskazywaniem. Czcionki Type 3 pozostaja glownie przedmiotem zainteresowania historycznego, spotykane w zarchiwizowanych dokumentach PostScript i specjalistycznych zastosowaniach, gdzie artystyczne renderowanie glifow przewaza nad potrzeba wskazywania zoptymalizowanego pod ekran.
XV to alternatywne rozszerzenie pliku dla formatu VIFF (Visualization Image File Format) opracowanego przez Khoral Research jako część naukowego środowiska przetwarzania obrazów Khoros, które powstało na University of New Mexico około 1990 roku. Rozszerzenia .xv i .viff odnoszą się do tego samego bazowego formatu — kontenera z 1024-bajtowym nagłówkiem kodującym wymiary obrazu, typ danych (od jednobitowych po zmiennoprzecinkowe podwójnej precyzji i liczby zespolone), przestrzeń kolorów, liczbę pasm i opcjonalne metadane lokalizacji przestrzennej, po czym następują dane mapy kolorów i wartości pikseli. Rozszerzenie XV stało się popularne na systemach, gdzie Khoros był zainstalowany obok innych narzędzi X Window System, a w niektórych społecznościach badawczych .xv było preferowane nad .viff jako krótszą alternatywę. Sam Khoros był pionierskim systemem programowania wizualnego, w którym naukowcy konstruowali potoki przetwarzania obrazów, łącząc węzły przetwarzania w graficznym płótnie — podejście, które poprzedziło i wpłynęło na podobne środowiska w MATLAB, LabVIEW i komercyjnych pakietach teledetekcji. Jedną z zalet formatu VIFF/XV jest zdolność do przechowywania danych z naukową precyzją — wartości pikseli zmiennoprzecinkowe i zespolone zachowują dokładność pomiarową, która byłaby utracona w formatach fotograficznych ograniczonych do 8-bitowych lub 16-bitowych liczb całkowitych, co czyni go wartościowym dla analizy widmowej, obliczeniowych wyników fizyki i obrazowania satelitarnego. Architektura wielopasmowa to kolejna zaleta, pozwalająca jednemu plikowi pomieścić dziesiątki kanałów widmowych z czujników multispektralnych lub hiperspektralnych bez dzielenia danych na wiele plików. Pliki XV są obsługiwane przez ImageMagick i mogą być konwertowane do nowoczesnych formatów obrazów do wizualizacji lub publikacji.