KDC (RAW)'den DDS'ye dönüştürücü
kdc dosyalarınızı dds'ye çevrimiçi & ücretsiz olarak dönüştürün
kdc
dds
KDC'i DDS'ye dönüştürme yöntemi
Dosyaları bilgisayar, Google Drive, Dropbox, URL'den veya sayfa üzerinden sürükleyerek seçin.
dds ya da sonuç olarak ihtiyacınız olan diğer formatlardan birini seçin (200'den fazla format desteklenir)
Haydi dosyayı dönüştürün ve dds dosyanızı hemen sonra indirebilirsiniz
Formatlar hakkında
KDC, Kodak'ın DC (Digital Camera) ve EasyShare tüketici kamera serilerinde kullanılan tescilli bir RAW görüntü formatıdır; DC40 gibi erken modellerle 1995 yilinda ortaya cikmistir. KDC dosyaları, kamera içi demosaicing, beyaz dengesi, keskinlestirme veya sıkıştırma uygulanmadan önce Kodak'ın CCD görüntü sensorlerinden işlenmemiş sensör verisini yakalar. Format, Kodak'ın tüketici kamera tarihinde megapiksel altindaki erken modellerden 2000'lerin ortasındaki çok megapiksellik EasyShare kameralara kadar geniş bir sensör çözünürlüğü yelpazesini kapsar. KDC, ham Bayer desen verisini kameraya özel meta verilerle birlikte depolar: sensorun renk filtre dizisi düzeni, pozlama parametreleri ve ham sensör degerlerinin görünür renklere nasıl eslenecegini tanımlayan Kodak'ın tescilli renk matrisi katsayilari. Kodak sonunda tüketici kamera pazarindan cekilmis olsa da, bu kameralardan elde edilen KDC dosyaları erken tüketici dijital fotografciligin önemli bir tarihsel kaydını temsil etmektedir. Önemli bir avantajı Kodak'ın unlu renk bilimine erisimdir — tüketici kameralarinda bile Kodak'ın sensör tasarımları ve renk işlemesi belirgin, filme benzer renk oluşturma uretmistir ve KDC dosyaları orijinal Kodak renk matrislerini veya alternatif yorumlamalari uygulayabilen modern RAW i̇şleme araçlarıyla bu renk karakterini kesfetmek için gereken ham veriyi korur. Pratik uzun omur bir başka güçlü yondur: KDC format desteği Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw ve RawTherapee tarafından surduruulmektedir; bu da Kodak tüketici kameralarinda cekilen goruntulerinn donanım uretimden kaldirildiktan çok sonra da güncel yazılımlarla islenebilmesini sağlar.
DDS (DirectDraw Surface), sıkıştırılmış ve sıkıştırılmamış dokuları, küp haritalarını, hacim dokularını ve mipmap zincirlerini depolamak için tasarlanmış bir konteyner formatıdır; Microsoft tarafından 22 Eylül 1999'da DirectX 7.0 ile birlikte tanıtılmıştır. DDS dosyaları GPU'ya özgü tüketim için tasarlanmıştır: piksel verileri, grafik donanımının oluşturma sırasında doğrudan açabildiği formatlarda saklanır — başlıca S3TC/DXTn blok sıkıştırması (DXT1, DXT3, DXT5) ve sonraki DirectX sürümlerinde BC4 ile BC7 arası — böylece PNG veya JPEG gibi formatların gerektirdiği CPU taraflı açma adımı ortadan kalkar. Dosya yapısı, bir sihirli sayı ve genişlik, yükseklik, piksel formatı, mipmap sayısını belirten 124 baytlık bir başlıkla başlar; yeni sıkıştırma modları için isteğe bağlı DX10 genişletilmiş başlık ve ardından ham yüzey verileri gelir. DDS; 2B dokuları, küp haritalarını (ortam haritalama için altı yüz), hacim/3B dokuları ve doku dizilerini destekler; her biri GPU'nun farklı mesafelerde uygun boyutlu sürümleri örneklemesine olanak tanıyan önceden hesaplanmış mipmap zincirleriyle birlikte. Bir avantajı oluşturma performansıdır: GPU, DDS verilerini sıkıştırma açma yükü olmadan doğrudan okuduğundan, doku yükleme geleneksel görüntü formatlarına kıyasla çok daha hızlıdır ve sıkıştırılmış veriler video belleğinde sıkıştırılmış kalarak aynı anda daha fazla dokunun VRAM'e sığmasını sağlar. Formatın oyun geliştirmedeki hakimiyeti bir diğer temel güçlü yönüdür — DDS, DirectX uygulamaları için standart doku formatıdır; Unreal Engine, Unity ve neredeyse tüm PC oyun motorları ile GIMP (eklentiyle), Paint.NET, Photoshop (NVIDIA eklentisiyle) ve ImageMagick gibi görüntü düzenleyicileri tarafından yerel olarak desteklenir.