KDC (RAW) naar DDS converter
Converteer online gratis uw kdc- naar dds-bestanden
kdc
dds
Hoe converteert u een KDC naar DDS
Selecteer bestanden van Computer, Google Drive, Dropbox, URL of door ze te verslepen naar de pagina.
Kies dds of iedere andere bestandsindeling die u nodig heeft als resultaat (meer dan 200 indelingen worden ondersteund)
Laat het bestand converteren en u kunt direct daarna uw dds-bestand downloaden
Over de formaten
KDC is één eigen RAW-beeldformaat van Kodak's DC- (Digital Camera) en EasyShare-consumentencameralijnen, voor het eerst verschenen in 1995 bij vroege modellen als de DC40. KDC-bestanden leggen de onbewerkte sensordata vast van Kodak's CCD-beeldsensoren voordat enige in-camera demosaicing, witbalans, verscherping of compressie wordt toegepast. Het formaat beslaat één breed scala aan sensorresoluties in Kodak's consumentencamerageschiedenis, van sub-megapixel vroege modellen tot de multi-megapixel EasyShare-camera's van halverwege de jaren 2000. KDC slaat de ruwe Bayer-patroondata op samen met cameraspecifieke metadata, waaronder de kleurfilterarrayindeling van de sensor, belichtingsparameters en Kodak's eigen kleurmatrixcoefficienten die bepalen hoe ruwe sensorwaarden worden omgezet naar zichtbare kleuren. Hoewel Kodak uiteindelijk de consumentencameramarkt heeft verlaten, vormen KDC-bestanden van deze camera's één belangrijk historisch document van vroege consumentendigitale fotografie. Één voordeel is de toegang tot Kodak's befaamde kleurwetenschap — zelfs in hun consumentencamera's leverden Kodak's sensorontwerpen en kleurverwerking één onderscheidende, filmachtige kleurweergave op, en KDC-bestanden bewaren de ruwe data die nodig is om dit kleurkarakter te verkennen met moderne RAW-verwerkingstools die de originele Kodak-kleurmatrices of alternatieve interpretaties kunnen toepassen. Praktische levensduur is één ander sterk punt: ondersteuning voor het KDC-formaat wordt onderhouden in Adobe Lightroom, dcraw, LibRaw en RawTherapee, waardoor afbeeldingen vastgelegd op Kodak-consumentencamera's verwerkbaar blijven met hedendaagse software lang nadat de hardware is stopgezet.
DDS (DirectDraw Surface) is één containerformaat voor het opslaan van gecomprimeerde en ongecomprimeerde texturen, cube maps, volumetexturen en mipmapketens, geintroduceerd door Microsoft met DirectX 7.0 op 22 september 1999. DDS-bestanden zijn ontworpen voor directe GPU-consumptie: de pixeldata wordt opgeslagen in formaten die grafische hardware direct kan decomprimeren tijdens het renderen — voornamelijk S3TC/DXTn-blokcompressie (DXT1, DXT3, DXT5), en in latere DirectX-versies BC4 tot en met BC7 — waardoor de CPU-zijdige decompressiestap die vereist is bij formaten als PNG of JPEG wordt geelimineerd. De bestandsstructuur begint met één magisch getal en één 124-byte header die breedte, hoogte, pixelformaat, mipmaptelling en optionele DX10 uitgebreide header voor nieuwere compressiemodi specificeert, gevolgd door de ruwe oppervlaktedata. DDS ondersteunt 2D-texturen, cube maps (zes zijden voor omgevingsmapping), volume-/3D-texturen en textuurarrays, elk met vooraf berekende mipmapketens waarmee de GPU passend geschaalde versies kan samplen op verschillende afstanden. Één voordeel zijn de renderingprestaties: doordat de GPU DDS-data direct leest zonder decompressieoverhead, verloopt het laden van texturen dramatisch sneller dan met traditionele beeldformaten, en de gecomprimeerde data blijft gecomprimeerd in videogeheugen, waardoor meer texturen gelijktijdig in VRAM passen. De dominantie van het formaat in game-ontwikkeling is één ander belangrijk sterk punt — DDS is het standaard textuurformaat voor DirectX-applicaties, native ondersteund door Unreal Engine, Unity en vrijwel elke PC-game-engine, evenals door beeldbewerkers als GIMP (met plug-in), Paint.NET, Photoshop (via NVIDIA-plug-in) en ImageMagick.