TTF'den DDS'ye dönüştürücü
ttf dosyalarınızı dds'ye çevrimiçi & ücretsiz olarak dönüştürün
ttf
dds
TTF'i DDS'ye dönüştürme yöntemi
Dosyaları bilgisayar, Google Drive, Dropbox, URL'den veya sayfa üzerinden sürükleyerek seçin.
dds ya da sonuç olarak ihtiyacınız olan diğer formatlardan birini seçin (200'den fazla format desteklenir)
Haydi dosyayı dönüştürün ve dds dosyanızı hemen sonra indirebilirsiniz
Formatlar hakkında
TTF (TrueType Font), 1980'lerin sonunda Apple Computer tarafından geliştirilen ve i̇lk olarak 13 Mayıs 1991'de Mac System 7 ile birlikte dağıtılan ölçeklenebilir bir ana hat yazı tipi formatıdır. Microsoft teknolojiyi kısa süre sonra lisanslamış ve 1992'de Windows 3.1'e TrueType desteği ekleyerek ön yılı aşkın bir süre baskın masaüstü yazı tipi teknolojisi olarak konumunu sağlamıştır. TrueType, glif şekillerini PostScript yazı tiplerindeki kübik Bezier eğrilerinden matematiksel olarak daha basit olan kuadratik Bezier spline'ları kullanarak tanımlar ve bunları her piksel boyutunda ana hatların nasıl rasterleştirileceğini tam olarak kontrol eden güçlü bir talimat seti ("ipucu" dili) ile birlikte saklar. Bu talimata dayalı ipucu sistemi, yazı tipi tasarımcılarına düşük çözünürlüklü ekranlarda küçük boyutlarda piksel düzeyinde kontrol vererek olağanüstü net metin üretir. Format, tüm yazı tipi verilerini — ana hatlar, metrikler, harf aralığı, adlandırma ve ipuçları — etiketli veri tablolarından oluşan bir dizin halinde düzenlenmiş tek bir dosyada saklar. Önemli bir avantajı evrensel platform desteğidir: TTF dosyaları Windows, macOS, Linux, iOS, Android ve hemen hemen her işletim sistemi ile web tarayıcısında dönüştürme veya eklenti gerektirmeden doğal olarak işlenir. Bayt kodu ipucu sistemi de belirgin bir güçtür; yüksek DPI ekranların piksel düzeyinde optimizasyonun önemini azaltmasına kadar rakip teknolojilerden üstün ekran işleme kalitesi sağlamıştır. TrueType'ın tablo tabanlı mimarisi ayrıca olağanüstü genişletilebilir olduğunu kanıtlayarak TrueType konteynerinin üzerine gelişmiş tipografik özellikler ve PostScript ana hat desteği ekleyen OpenType spesifikasyonunun yapısal temeli haline gelmiştir.
DDS (DirectDraw Surface), sıkıştırılmış ve sıkıştırılmamış dokuları, küp haritalarını, hacim dokularını ve mipmap zincirlerini depolamak için tasarlanmış bir konteyner formatıdır; Microsoft tarafından 22 Eylül 1999'da DirectX 7.0 ile birlikte tanıtılmıştır. DDS dosyaları GPU'ya özgü tüketim için tasarlanmıştır: piksel verileri, grafik donanımının oluşturma sırasında doğrudan açabildiği formatlarda saklanır — başlıca S3TC/DXTn blok sıkıştırması (DXT1, DXT3, DXT5) ve sonraki DirectX sürümlerinde BC4 ile BC7 arası — böylece PNG veya JPEG gibi formatların gerektirdiği CPU taraflı açma adımı ortadan kalkar. Dosya yapısı, bir sihirli sayı ve genişlik, yükseklik, piksel formatı, mipmap sayısını belirten 124 baytlık bir başlıkla başlar; yeni sıkıştırma modları için isteğe bağlı DX10 genişletilmiş başlık ve ardından ham yüzey verileri gelir. DDS; 2B dokuları, küp haritalarını (ortam haritalama için altı yüz), hacim/3B dokuları ve doku dizilerini destekler; her biri GPU'nun farklı mesafelerde uygun boyutlu sürümleri örneklemesine olanak tanıyan önceden hesaplanmış mipmap zincirleriyle birlikte. Bir avantajı oluşturma performansıdır: GPU, DDS verilerini sıkıştırma açma yükü olmadan doğrudan okuduğundan, doku yükleme geleneksel görüntü formatlarına kıyasla çok daha hızlıdır ve sıkıştırılmış veriler video belleğinde sıkıştırılmış kalarak aynı anda daha fazla dokunun VRAM'e sığmasını sağlar. Formatın oyun geliştirmedeki hakimiyeti bir diğer temel güçlü yönüdür — DDS, DirectX uygulamaları için standart doku formatıdır; Unreal Engine, Unity ve neredeyse tüm PC oyun motorları ile GIMP (eklentiyle), Paint.NET, Photoshop (NVIDIA eklentisiyle) ve ImageMagick gibi görüntü düzenleyicileri tarafından yerel olarak desteklenir.